Çalışanlar, Yapay Zeka Çağına Duydukları Nostaljiyle Şaşkınlık Uyandırıyor.

Yapay zekanın (AI) iş hayatımıza entegre olduğu döneme henüz birkaç yıl geçmiş olmasına rağmen, birçok çalışan geçmişe özlem duyuyor. Dijital danışmanlık şirketi Adaptavist tarafından yapılan ve 2500 bilgi çalışanıyla gerçekleştirilen bir araştırmaya göre, katılımcıların neredeyse tamamı (65%), yapay zekanın yaygınlaşmasından önce iş hayatının nasıl olduğuna dair “nostaljik” hisler yaşıyor. Araştırmaya katılanların üçte biri, yapay zeka nedeniyle sektör değiştirmeyi düşündüklerini belirtirken (C-level yöneticilerin %46’sında bu oran daha yüksek), üçte birinden fazlası (%34) ise erken emekliliği değerlendiriyor.

Şaşırtıcı bir şekilde, yapay zeka öncesi döneme duyulan özlem en çok Z kuşağı çalışanları arasında yoğun. Araştırmaya katılanların %42’si, genel olarak yapay zeka öncesi iş hayatını tercih ettiklerini ifade ediyor.

Ancak araştırmaya katılanların çoğu, yapay zekanın önemini de kabul ediyor. Katılımcıların neredeyse tamamının (%67’si), kurumlarının yapay zeka kullanımını artırmasını istediklerini ve %69’unun kurumlarının yapay zekayı etik bir şekilde kullandığını düşündüklerini belirtmeleri dikkat çekici.

Peki, neden bu kadar çok çalışan geçmişe özlem duyuyor? Adaptavist raporunda da vurgulandığı gibi, bazı durumlarda bu durum, yetersiz yapay zeka kullanım politikalarının sonucu olabilir. Çalışanlar, yapay zeka tarafından üretilen işleri kontrol etmek, düzeltmek ve doğrulamak zorunda kaldıklarında ek bir “doğrulama yükü” ile karşılaşıyorlar. Ancak bu olgunun temelinde yatan nedenler daha derin olabilir.

Yapay zeka, çalışanların “işlerinin anlamı ve ruhu, kolaylık ve verimlilik uğruna feda ediliyor mu?” sorusunu sormalarına yol açıyor. Çalışanlar, yapay zekayı iş hayatına entegre etmenin sürecinde “bir şeyler kayboluyor mu?” endişesini taşıyorlar.