Avrupa’nın Merkür görevi BepiColombo, 8 yıl sonra son yaklaşıma girdi

8 Yıl Sonra, Avrupa’nın BepiColombo Misyonu Merkür’e Son Yaklaşımında

Avrupa Uzay Ajansı liderliğinde yürütülen ve Japonya ile ABD‘nin de katkıda bulunduğu yaklaşık 2 milyar dolarlık bu robotik bilim misyonu, 2018’de fırlatıldıktan sonra, Dünya, Venüs ve Merkür’den oluşan bir dizi geçişle Güneş‘e doğru spiral çizerek ilerledi. Bu manevralar, uzay aracının hızını değiştirdi ve daha sonra bu yıl Merkür ile son bir karşılaşma için rotasını belirledi.

Bir dahaki sefere Merkür’e ulaştığında, BepiColombo doğru hızda hareket edecek ve gezegenin yerçekimi sayesinde uzay aracının yörüngeye girmesi sağlanacak. Güneş dışı görevler üzerinde çalışan bilim insanları, genellikle bilimsel sonuçlar için uzun süreler beklemeye alışkındır. NASA’nın New Horizons uzay aracı, Dünya’dan Plüton’a ulaşmak için yaklaşık 10 yıl harcamıştı. Ancak Merkür’e seyahat etmek ve yörüngeye girmek, bir uzay aracını Plüton’un yanından geçirmekte gereken enerjiden daha fazla enerji, yani delta-v gerektiriyor.

İşte bu nedenle BepiColombo’nun rotası, Merkür etrafında yörüngeye girme şansını elde etmek için eşi benzeri görülmemiş dokuz gezegensel geçiş veya yerçekimi yardımı gerektirdi. BepiColombo aynı zamanda, Güneş etrafındaki yörüngesini değiştirmek için dört iyon iticisine sahip, şimdiye kadar derin uzayda kullanılan en güçlü elektrikli itme sistemine sahipti.

BepiColombo şu anda yolculuğunun sonuna birkaç ay kalmış durumda ve artık plazma motorlarına ihtiyaç duymuyor. Perşembe günü, BepiColombo’dan iyon iticilerini içeren uzay aracının bölümü fırlatıldı. Bu kısım, Merkür Transfer Modülü olarak adlandırılıyor ve BepiColombo’nun sekiz yıllık yolculuğu boyunca güç sağlamaktan ve itme kuvveti üretmekten sorumluydu.

Ancak bu itme modülüne artık ihtiyaç duyulmuyordu ve BepiColombo’nun Kasım ayında yörüngeye girmesi gerekiyor. BepiColombo, üç uzay aracından oluşan sıra dışı bir yapıya sahip: Merkür Transfer Modülü ve Avrupa tarafından inşa edilen Merkür Gezegen Yörüngesi ile Japonya tarafından üretilen Merkür Manyetik Alan Yörüngesi, “Mio” olarak adlandırılıyor.

Perşembe günü itme modülünün ayrılmasıyla birlikte, Avrupa ve Japon yörünge cihazları hala bir arada seyahat ediyor. İki uzay aracı, Kasım ayında ilk yörüngelerine girdikten sonra, Aralık ayında birbirinden ayrılacak. Yörüngeler, bilimsel gözlemler için kendi araçlarına sahip olacakken, transfer modülü ise artık kullanılamaz durumda kalacak.

Zorlu Bir Ortam

BepiColombo’nun kontrollü bir şekilde sökülmesinin, Merkür bölgesindeki kadar zorlu bir ortamda daha önce hiç denenmemiş bir şeydir. Merkür Transfer Modülü’nün ayrılması, Güneş’e 39 milyon mil (63 milyon kilometre) uzaklıkta gerçekleşti; bu mesafe Dünya’nın yarısından bile kısa ve burada aşırı sıcaklıklar ve yoğun güneş radyasyonu bulunmaktadır.

ESA’daki İç Güneş Sistemi misyon operasyonları başı Ignacio Tanco, gazetecilere yaptığı açıklamada, bunun “yeni bir uzay aracının fırlatılmasına” eşdeğer olduğunu ve “önemli riskler” taşıdığını söyledi. Transfer modülünün ayrılması, uzay aracının geri kalanının güç üretimi, itme kuvveti, yönlendirme ve termal kontrolü devralmasını gerektirdi; bu da Güneş’e bu kadar yakın olmak nedeniyle önemli bir endişeydi.

Tanco, “Bu, yalnızca daha önce hiç denenmemiş bir şeydir ve ayrıldıktan sonra çalışıp çalışmadığını göreceğiz. Yönlendirme sisteminin bir parçası olarak yeni sensörler ve mekanizmalar kullanacağız” dedi.

Misyonun bazı bilimsel cihazları, Merkür’e doğru yolculuk sırasında itme modülü tarafından engelleniyordu. Tanco, “Bu cihazlar ilk kez transfer modülünün ayrılmasıyla birlikte görüntü almaya başlayacak” dedi.

İlk veriler, her şeyin planlandığı gibi gerçekleştiğini gösterdi. Uzay aracı, önceden programlanmış komutlarla itme modülünü ayırmak ve iki bölümü birbirinden uzaklaştırmak için dört yay kullanmak üzere tasarlandı. BepiColombo’dan gelen telemetri verileri, Merkür Gezegen Yörüngesi’nin güneş panellerinin enerji ürettiğini gösterdi.

ESA’daki BepiColombo uzay aracı operasyonları yöneticisi Elsa Montagnon, “Seyahat sırasında güneş panelleri Güneş ışınlarını almıyordu” dedi. “Uzay aracının bataryalarının deşarj olduğunu ve ayrılma işlemi sırasında bu bataryaların şarj edildiğini doğruladık. Bu da tüm harika haberler” diye ekledi.

Merkür’e ulaşmanın yolu her zaman kolay olmamıştır. BepiColombo’nun iyon iticileri 2024 yılında kısmi güç kaybına uğradı ve mühendisler, bu kayıp nedeniyle misyonun yolculuğunu bir yıl uzattılar. BepiColombo, Dünya’dan ayrıldığından beri 6 milyar mil (10 milyar kilometre) kat etti ve şu anda Kasım ayında Merkür etrafında yörüngeye girmesi bekleniyor.

ESA’daki BepiColombo misyon yöneticisi Santa Martinez, “Bu çok iddialı bir misyon” dedi. “Merkür ulaşılması zor bir yerdir. Aşırı ortam nedeniyle orada çalışmak zordur. Ancak bu misyonu özel kılan şey, ilk kez uzay keşiflerinde iki uzay aracını gezegenin yakınlarına götürüyoruz ve onları yörüngeye oturtacağız. Bu, insanlığa ve bilim camiasına Merkür gezegeni hakkında eşi benzeri görülmemiş bilgiler sağlayacak ve Güneş Sistemi’nin anlaşılmasına yeni bir sayfa açacak” dedi.

BepiColombo, İtalyan matematikçi ve mühendis Giuseppe “Bepi” Colombo’nun adını almıştır. Colombo, yörünge mekaniğinin öncülerinden olup NASA’nın Mariner 10 misyonunun Merkür ile üç kez karşılaşmasını sağlayacak bir rota tasarlamasına yardımcı olmuştur. NASA’nın MESSENGER uzay aracı, 2011 yılında Merkür etrafında yörüngeye giren ilk araç olmuş ve görevi sona ermeden önce bu gezegenin ilk detaylı haritasını çıkarmıştır.

Şimdi de BepiColombo’nun sırası geldi.

ESA’daki BepiColombo proje bilimcisi Geraint Jones, “Hala öğrenilecek çok şey var” dedi. “Tüm gezegeni yüksek çözünürlükte haritalandırmamız ve MESSENGER’in ilk detaylı keşiflerinden ortaya çıkan birçok soruyu yanıtlamamız gerekiyor” diye ekledi.

İlk bakışta Merkür, kraterlerle dolu, neredeyse tek renkli bir yüzeye sahip ve sürekli olarak radyasyon ve mikrometeorlar alan gri renkte bir gezegen gibi görünmektedir. Bazı kraterlerin kutuplardaki karanlık tabanlarında su buzu bulunabilirken, Ay’ın bazı kraterlerinin dibinde de benzer yapılar bulunmaktadır. “Gözlerimizle görebildiğimizden farklı renklerde incelemeler yaparak neyden oluştuğunu öğrenmek istiyoruz” dedi Jones.

Avrupa tarafından inşa edilen yörünge cihazı, gezegenin yüzeyini incelemek için kameralara ve cihazlara sahip olacakken, Japonya’nın daha küçük yörünge cihazı, manyetik alanları, plazmayı ve tozları tespit etmek için özel sensörlere sahip olacak. Rutin bilimsel gözlemler, diğer tüm işlemler planlandığı takdirde gelecek Nisan ayında başlayacak.

Jones, “İki uzay aracının orada olması çığır açıcıdır” dedi. “Bu, gezegenler üzerindeki güneş rüzgarının etkilerini anlamak için büyük bir fark yaratıyor ve temel olarak bu gezegenin nasıl oluştuğunu öğrenmek istiyoruz” diye ekledi.

Zorlu Bir Ortam

BepiColombo’nun kontrollü bir şekilde sökülmesinin, Merkür bölgesindeki kadar zorlu bir ortamda daha önce hiç denenmemiş bir şeydir. Merkür Transfer Modülü’nün ayrılması, Güneş’e 39 milyon mil (63 milyon kilometre) uzaklıkta gerçekleşti; bu mesafe Dünya’nın yarısından bile kısa ve burada aşırı sıcaklıklar ve yoğun güneş radyasyonu bulunmaktadır.

ESA’daki İç Güneş Sistemi misyon operasyonları başı Ignacio Tanco, gazetecilere yaptığı açıklamada, bunun “yeni bir uzay aracının fırlatılmasına” eşdeğer olduğunu ve “önemli riskler” taşıdığını söyledi. Transfer modülünün ayrılması, uzay aracının geri kalanının güç üretimi, itme kuvveti, yönlendirme ve termal kontrolü devralmasını gerektirdi; bu da Güneş’e bu kadar yakın olmak nedeniyle önemli bir endişeydi.

Tanco, “Bu, yalnızca daha önce hiç denenmemiş bir şeydir ve ayrıldıktan sonra çalışıp çalışmadığını göreceğiz. Yönlendirme sisteminin bir parçası olarak yeni sensörler ve mekanizmalar kullanacağız” dedi.

Misyonun bazı bilimsel cihazları, Merkür’e doğru yolculuk sırasında itme modülü tarafından engelleniyordu. Tanco, “Bu cihazlar ilk kez transfer modülünün ayrılmasıyla birlikte görüntü almaya başlayacak” dedi.

İlk veriler, her şeyin planlandığı gibi gerçekleştiğini gösterdi. Uzay aracı, önceden programlanmış komutlarla itme modülünü ayırmak ve iki bölümü birbirinden uzaklaştırmak için dört yay kullanmak üzere tasarlandı. BepiColombo’dan gelen telemetri verileri, Merkür Gezegen Yörüngesi’nin güneş panellerinin enerji ürettiğini gösterdi.

ESA’daki BepiColombo uzay aracı operasyonları yöneticisi Elsa Montagnon, “Seyahat sırasında güneş panelleri Güneş ışınlarını almıyordu” dedi. “Uzay aracının bataryalarının deşarj olduğunu ve ayrılma işlemi sırasında bu bataryaların şarj edildiğini doğruladık. Bu da tüm harika haberler” diye ekledi.

Merkür’e ulaşmanın yolu her zaman kolay olmamıştır. BepiColombo’nun iyon iticileri 2024 yılında kısmi güç kaybına uğradı ve mühendisler, bu kayıp nedeniyle misyonun yolculuğunu bir yıl uzattılar. BepiColombo, Dünya’dan ayrıldığından beri 6 milyar mil (10 milyar kilometre) kat etti ve şu anda Kasım ayında Merkür etrafında yörüngeye girmesi bekleniyor.

ESA’daki BepiColombo misyon yöneticisi Santa Martinez, “Bu çok iddialı bir misyon” dedi. “Merkür ulaşılması zor bir yerdir. Aşırı ortam nedeniyle orada çalışmak zordur. Ancak bu misyonu özel kılan şey, ilk kez uzay keşiflerinde iki uzay aracını gezegenin yakınlarına götürüyoruz ve onları yörüngeye oturtacağız. Bu, insanlığa ve bilim camiasına Merkür gezegeni hakkında eşi benzeri görülmemiş bilgiler sağlayacak ve Güneş Sistemi’nin anlaşılmasına yeni bir sayfa açacak” dedi.

BepiColombo, İtalyan matematikçi ve mühendis Giuseppe “Bepi” Colombo’nun adını almıştır. Colombo, yörünge mekaniğinin öncülerinden olup NASA’nın Mariner 10 misyonunun Merkür ile üç kez karşılaşmasını sağlayacak bir rota tasarlamasına yardımcı olmuştur. NASA’nın MESSENGER uzay aracı, 2011 yılında Merkür etrafında yörüngeye giren ilk araç olmuş ve görevi sona ermeden önce bu gezegenin ilk detaylı haritasını çıkarmıştır.

Şimdi de BepiColombo’nun sırası geldi.

ESA’daki BepiColombo proje bilimcisi Geraint Jones, “Hala öğrenilecek çok şey var” dedi. “Tüm gezegeni yüksek çözünürlükte haritalandırmamız ve MESSENGER’in ilk detaylı keşiflerinden ortaya çıkan birçok soruyu yanıtlamamız gerekiyor” diye ekledi.

İlk bakışta Merkür, kraterlerle dolu, neredeyse tek renkli bir yüzeye sahip ve sürekli olarak radyasyon ve mikrometeorlar alan gri renkte bir gezegen gibi görünmektedir. Bazı kraterlerin kutuplardaki karanlık tabanlarında su buzu bulunabilirken, Ay’ın bazı kraterlerinin dibinde de benzer yapılar bulunmaktadır. “Gözlerimizle görebildiğimizden farklı renklerde incelemeler yaparak neyden oluştuğunu öğrenmek istiyoruz” dedi Jones.

Avrupa tarafından inşa edilen yörünge cihazı, gezegenin yüzeyini incelemek için kameralara ve cihazlara sahip olacakken, Japonya’nın daha küçük yörünge cihazı, manyetik alanları, plazmayı ve tozları tespit etmek için özel sensörlere sahip olacak. Rutin bilimsel gözlemler, diğer tüm işlemler planlandığı takdirde gelecek Nisan ayında başlayacak.

Jones, “İki uzay aracının orada olması çığır açıcıdır” dedi. “Bu, gezegenler üzerindeki güneş rüzgarının etkilerini anlamak için büyük bir fark yaratıyor ve temel olarak bu gezegenin nasıl oluştuğunu öğrenmek istiyoruz” diye ekledi.