İçerik üreticilerine nihayet yapay zeka alıcıları geldi; ancak fiyat belirlemede hiçbir söz hakkı yok.

Yapay zeka laboratuvarlarının büyük dil modellerini inşaya yoğunlaşırken kullandıkları ham materyale dair gösterdiği kayıtsız tutum, içerik üreticilerinin uzun süredir karşılaştığı bir sorunu gözler önüne serdi: Ürettikleri metinlerin yapay zeka sistemleri için kullanılması artık tartışılır hale geldi. 17 Eylül’de The New York Times’ın OpenAI ve Microsoft‘a açtığı davanın kamuya açıklanan belgeleri, bu şirketlerdeki insanların neyi aldıkları ve bunun nasıl görüneceğini tam olarak bildiklerini düşündüren ifadeler içeriyor. İçeriğin değeri olduğu herkes tarafından kabul ediliyor; ancak üreticilerin fiyat belirlemede hiçbir söz hakkı bulunmuyor.

Olayın özünde, yapay zeka devriminin ilk dönemlerinde laboratuvarların modelleri geliştirmeye o kadar çok odaklandığı görülüyor ki, kullandıkları ham materyale dair fazla düşünmedikleri izlenimi veriyor. Zaten Common Crawl gibi büyük veri setleri zaten mevcuttu ve açık webde tarama yapmak, arama motorlarının onlarca yıldır uyguladığı bir yöntemdi. Sohbet botları bu fikrin ancak bir çeşidi sayılırdı; bilgi edinme yöntemlerinin bu kadar tartışılır hale geleceği kim tahmin edebilirdi?

Davanın belgelerinde ortaya çıkan ifadeler

Buna göre, herkes bunu biliyordu. 17 Eylül’de The New York Times’ın OpenAI ve Microsoft’a karşı açtığı davanın kamuya açıklanan savunma belgeleri, her iki şirketteki insanların neyi aldıkları ve bunun nasıl görüneceğini tam olarak bildiklerini düşündüren ifadeler içeriyor. Applied science direktörü Brent Hecht, 2023’ün başlarında yazdığı bir memoda, “dünya çapında milyonlarca insan kısa süre içinde büyük modellerin tüm çalışmalarını ’emerek’ yaptığını inanılmaz bir hırsızlık olarak görecek” uyarısında bulundu ve bunu “insan tarihinde yapılan en büyük işçi hırsızlığı” olarak nitelendirdi.

Bir araştırmacının Times öder duvarını aşmanın yolunu bulması üzerine, OpenAI Başkanı Greg Brockman “ah güzel” yanıtını verdi. Ve ChatGPT’nin başındaki Nick Turley, sohbet botlarını üreticiler için “varoluşsal bir tehdit” olarak tanımladı.

Dünya çapında milyonlarca insan kısa süre içinde büyük modellerin tüm çalışmalarını emerek yaptığını inanılmaz bir hırsızlık olarak görecek. Bu, insan tarihinde yapılan en büyük işçi hırsızlığıdır.

Brent Hecht, Applied Science Direktörü (Microsoft)

Bu ifadelerin devam eden dava sürecinde ne kadar etkili olacağı görülecek; ancak herkesin bildiği bir gerçeği vurguluyor: İçerik değere sahiptir, internetten “ücretsiz” olarak taransa bile. Bu değer içeriğin türüne, ne kadar özgün olduğuna ve o içeriği isteyen müşterinin onunla ne yapmak istediğine göre değişebilir. Ancak herkes bunun sıfır olmadığı konusunda hemfikirdir.

Hükümetin tutumu da aynı

Bu durum hükümeti de kapsıyor. The Times’ın davasıyla bağlantılı olarak, Adalet Bakanlığı yapay zeka şirketlerinin modellerini eğitirken üreticilerin içeriğini kullanmasının adil kullanım sayılıp sayılmayacağı konusunda olağandışı bir adım atarak “meraklı görüşü” sundu; bu da onlara bunu yapmaları için etkili bir muafiyet verirdi. Adalet Bakanlığı, kesinlikle anyone şaşırtmayan bir şekilde bunun adil kullanım olduğunu belirtti.

Sonuç olarak üreticilerin elinde iki temel sorun var: İçeriklerinin kimler tarafından ve nasıl kullanıldığına dair hiçbir söz hakkı olmaması; ayrıca bu içeriğin fiyatının kim tarafından belirlenmesi. Yapay zeka alıcılarının ortaya çıkması iyi bir gelişme gibi görünse de, pazarlığın tüm yükü üreticilerin omuzlarına bırakılıyor.