Sağlık hizmetlerine erişim sorunu teknolojiyle değil altyapıyla çözilir.

Kıdemli bir sağlık çalışanı olan Karthik Ganesh, 26 yıllık kariyeri boyunca uygulamaların yaygınlaşması, algoritmilerin devreye girmesi ve ödeme modellerinin yeniden tasarlanması gibi teknolojik dönüşümlere tanıkladığını, ancak milyonlarca Amerikalının hâlâ zamanında doktora randevusu alamadığını belirtiyor. Acil servislerin hala bakıma muhtaç insanların varsayılan bakım merkezi olmaya devam ettiğini, sağlıkçı açığının hızla genişlediğini ve sistemin kendi karmaşıklığı altında çöktüğünü aktarıyor. Ganesh, sorunun teknolojiyi çözüm sanmaktan kaynaklandığını vurguluyor.

Ganesh, teknolojinin yalnızca bir kolaylaştırıcı olduğunu; bu aracın kendisi bir varış noktası gibi muamele edilirse, karmaşık ama yanlış sorunlara yönelik çözümler üretilmeye devam edileceğini savunuyor. Uygulamaların ve algoritmilerin Amerika sağlık sistemini düzeltme adına hayata geçirildiğini, ancak sistemin temeldeki altyapı açıklarıyla boğulduğunu ifade ediyor.

Sağlık teknolojisinin ilk kuşak vaatleri

Ganesh, telesağlığın ilk ve ikinci kuşağına değinerek mesafeyi bir engel olarak ortadan kaldırma vaadinin teorik doğru olduğunu, ancak pratikte en çok bakıma muhtaç olanların bu hizmeti kullanmada en yetersiz kaldığını belirtiyor. Geniş bant açıklığındaki boşluklar, cihaz sınırlamaları ve karmaşık bir tanıdan fazlasının yalnızca görüntülü görüşmeyle yapılamayacağı gerçeği bu yaklaşımın temelini zayıflatmış. Ganesh, telesağlığın mesafeyi çözdüğünü ancak altyapıyı çözmediğini vurguluyor.

Bu durumun yalnızca kırsal bir sorun olmadığını belirten Ganesh, bakıma muhtaç Amerika’nın Güney Bronx’ta, Güney Chicago’da, Detroit’in banliyölerinde ve Phoenix’in dış mahallelerinde yaşadığını söylüyor. Yoksulluk, sağlıkçı açığı, ulaşım engelleri ve parçalı sistem, güvenilir ve onaylı bir bakımı her yerde ayrıcalığa dönüştürmüş.

Altyapının beş katmanı

Ganesh, gerçek altyapının beş katmandan oluştuğunu ve bunlardan yalnızca birinin binayla ilgili olduğunu vurguluyor. İlk olarak fiziksel altyapı; hastanın ve klinikçinin gerçekten buluştuğu klinikler, acil bakım merkezleri, mobil üniteler ve bakım istasyonlarını içeriyor. Ganesh, bunun olmadan başka hiçbir şeyin işlev göstermeyeceğini belirtiyor.

İkinci katman çalışan gücü altyapısı; bu birimlere hizmet veren insan kaynaklarının kaynağı olan rezidans programları, kredi affı, uygulama kapsamı kuralları ve yetkilendirme süreçlerini kapsıyor. Ganesh, bu katmanın kronik olarak eksik inşa edildiğini ifade ediyor.

Üçüncü katman finansal altyapı; zor hizmet verilen pazarlarda bakımı sürdürülebilir kılan ödeme mimarisini içeriyor. Hizmet başına ücretlendirmenin yüksek hacimli banliyö klinikleri için tasarlandığını, ancak bu yapının eksik hizmet verilen bakımın ekonomik gerçekleriyle yapısal olarak uyumsuz olduğunu ve sağlayıcıların bu düzeltilmediği yerde hayatta kalamayacağını belirtiyor.

Dördüncü katman veri altyapısı; bilginin hastayla birlikte hareket etmesini sağlayan bağ dokusunu temsil ediyor. Ganesh, bir hastanın kayıtlar paylaşılmadan bakım ortamları arasında hareket ettiğinde bunun bir güvenlik riski oluşturduğunu vurguluyor.

Son olarak beşinci katman güven altyapısı; en soyut ancak en önemli katman olarak tanımlanıyor. Ganesh, tıp ihmalinin uzun tarihçesine sahip topluluklarda güvenin tutarlılık, kültürel yetkinlik ve zaman içinde hesap verebilirlikle inşa edilmesi gerektiğini, bir yerde bulunmanın teknolojik kısayolu olmadığını söylüyor.

Sorumluluk yapısı belirsiz olan yapay zeka ilerleme değildir. Sağlıkta yapay zekanın görevi klinikçileri önemli ölçüde geliştirmektir. Empati, muhakeme ve insan ilişkisi bakımın son kilometridir. Bir hasta; geçmişi, korkuları ve hiçbir algoritmanın tam olarak yakalayamadığı bir bağlamı olan bir insandır.

Karthik Ganesh, OnMed CEO’su

Ganesh, yapay zekanın bu tabloya dahil olduğunu ancak onunla ilgili tartışmanın yanlış çerçevelendiğini belirtiyor. Yapay zeka için en kritik üç kullanım alanı belirliyor: Klinik karar desteği, klinikçinin aklında tutamayacağı popülasyon düzeyinde veriyle tanıyı ve reçetelemeyi keskinleştiriyor; ortam belgelenmesi klinikçileri not almaktan kurtararak dikketlerinin önlerindeki hastaya dönmesini sağlıyor; ajans orkestrasyonu ise sistemi hayal kırıklığına uğlatan idari sürtünmeyi ortadan kaldırırken, hastanın randevudan önceki ve sonraki deneyimini kolaylaştırıyor.

Bakımın son kilometresi

Ganesh, sürekli geri döndüğü ve esnek olmayan bir ilkeye dikkat çekiyor: Klinikçilere nasıl daha iyi bilgi ve daha akıcı bir süreç verilmesi gerektiğini belirlemek, böylece tamamen hastaya odaklanabilmelerini sağlamak gerekiyor. Ganesh, teknolojinin bu insan kaynağını işinde olağanüstü kılması gerektiğini vurguluyor.

Sağlık hizmetlerine erişimi çözme konusunda ciddiysenarkız, farklı bir yaklaşıma ihtiyaç olduğunu belirten Ganesh, kullanabileceğimiz teknolojiye odaklanmak yerine altyapı açıklarına bakmamız gerektiğini söylüyor. Fiziksel varoluş, insan kapasitesi ve teknolojinin hangi karışımı bu açıkları kapatacağını değerlendirmemiz gerektiğini ifade ediyor.

Ganesh, “Altyapı önce. Ona hizmet eden teknoloji. İnsanlar merkezde” şeklinde özetlediği modeli savunuyor. Bu modelin ölçeklenebilir enough güçlü, klinikçilerini desteklemek için yeterince zeki ve hizmeti aldığı hastların güvenini kazanmak için yeterince insan olması gerektiğini belirtiyor. Ganesh, bugün mevcut olan teknolojik araçların sektörün daha önce sahip olduğu en yetkin araçlar olduğunu, iyi kullanıldığında bir klinikçinin ulaşım alanını genişletip yıllardır bekleyen topluluklarda erişimi gerçek kıldığını vurguluyor.

Bakımı bekleyen insanların hiçbir şeyi hak etmediğini belirten Ganesh, araçların yanıtı verme biçimi olduğunu hatırlatıyor. OnMed CEO’su olan Karthik Ganesh’in bu görüşleri, 2 Ekim Cuma günü saat 23.59’da (PT) son başvuru tarihi olan En Yenilikçi Şirketler Ödülleri bağlamında paylaşılıyor.