İş yerlerinde umutluluk krizi: Neden önemli ve nasıl çözülebilir.

On bir yıldır iş yeri verilerini takip eden araştırmacılar, performansın en güçlü motorlarından biri olan “umutluluk” ifadesinin ortadan kaybolduğunu tespit etti. İnsanlar hâlâ kendilerini umutlu olarak tanıtsa da, bu umutluluğu başkalarıyla paylaşma eğilimi belirgin şekilde azaldı. Umutluluğun olumlu iş ve sağlık sonuçlarıyla ilişkilendirilmesi, bu düşüşün önemini artırıyor.

Araştırmacı ekip, 2015’ten beri 25.000’den fazla çalışan profesyonelin katıldığı “Success Scale” adlı ölçeği umutluluk ve iş yerindeki ifade düzeyini ölçmek için kullanıyor. On bir yıllık sonuçlara göre, yanıt verenlerin yaklaşık sekizi beşi hâlâ gelecekle ilgili olarak umutlu olduğunu belirtiyor. Ancak insanların kendilerini nasıl tanıttığı ile nasıl davrandığı her zaman aynı şey değil; değişen taraf davranışlar.

Umutluluk ifadesindeki düşüşün somut rakamları

Araştırmanın ilk yıllarıyla karşılaştırıldığında, umutlu hissettiğinde en az üç kişiye bunu söyleyenlerin oranı %37’den %30’a düştü. Günde en az üç konuşmayı olumlu bir başlangıçla açanların oranı %48’den %41’e geriledi. Bir iş arkadaşının yeni bir fikir sunduğunda olumlu yanıt verenlerin oranı ise %53’ten %46’a gerledi.

Araştırmacının dikkatini en çok çeken şey, bu teşviklerin nereye yöneldiydi. Dünyanın bazen böyle negatif hissettirdiğini düşünen araştırmacı, teşviklerin eleştirije dönmüş olabileceğini varsaymış ancak durum böyle olmamış. Bir iş arkadaşının yeni bir fikir sunduğunda eleştiri oranı %5 civarında kalmış ve bu değer tam olarak on yıl önceki seviyede kalmış. Kayma nötrlüğe doğru gerçekleşmiş.

Nötrlüğün getirdiği risk

Bir iş yeri, kaybetmekte olduğu önemli bir şeyi kaybetmek için açıkça negatife dönüşmek zorunda değil. Bazen insanlar, geridekilerin bir şeyin yolunda gittiğine ya da bir fikrin takip etmeye değer olabileceğini hatırlatan sözleri söylemeyi bırakıyor. İfade edilen umutluluk yalnızca özel bir inanç değil; aynı zamanda birbirimize aktardığımız bir bilgi.

Bu sinyaller ortadan kalktığında problemler de onlarla birlikte gitmiyor. Bir ekip, kaçırılan hedef ya da müşteri şikayeti hakkında konuşmaya devam ediyor. Problemlere yer ayrılıyor, ancak ilerlemeye dair bilgiler çoğunlukla yer bulamıyor.

“Bir iş yeri açıkça negatife dönüşmeden önemli bir şeyi kaybedebilir. İnsanlar bazen geridekileri hatırlatan sözleri söylemeyi bırakır; o küçük etkileşimler çabalarımızın değerli ya da projenin ilerlediğini hatırlatır.”

Araştırmacı

Olumlu haberlere duyulan ihtiyaç

Araştırmacı, bu dengesizlik konusunda Büyük Resesyon sırasında CBS’de ulusal bir haber sunucusu olarak meraklandı. Birinin bir çıkış yolu bulduğuna dair bir hikaye sunduklarında, izleyicilerden beklenmedik derecede büyük bir yanıt aldı. İnsanlar neyin yanlış olduğunu değil, neyin mümkün olabileceğini bilmek istiyordu.

Bu bulgular, iş yerindeki iletişimin yalnızca bilgi aktarmakla kalmayıp aynı zamanda ekip morale ve motivasyona da yön verdiğini gösteriyor. Umutluluk ifadesinin geri kazanılması, yöneticilerin küçük olumlu etkileşimlerin değerini anlamasını ve bu tür ifadeleri bilinçli olarak teşvik etmesini gerektiriyor.