Evdeki Her TV ve Konsola Ethernet Çektim, Diğerleri İçin Wi-Fi Daha Hızlı Hale Geldi.

Yıllardır evimde hareket etmeyen her şey için Wi-Fi‘ı en açıklayıcı çözüm olarak görüyorum. Telefonlar, dizüstü bilgisayarlar, konsollar, televizyonlar ve hatta yayın kutuları gibi fiziksel olarak bağlanması gerekmeyen her şeyi genellikle olduğu gibi bırakıyorum. Wi-Fi 6 yönlendiricim, bu karara dair neredeyse hiç nedenim olmayacak kadar yeterince iyiydi.

Bu durum, oturma odamdaki televizyondan 4K Jellyfin kütüphanemi çalıştırma, Moonlight’ı kullanma ve PS5 Pro ile eş zamanlı çalışma gibi daha ağır görevleri üstlenmesini istemeye başlayınca değişti. Açıkçası, tek bir kablosuz bağlantıdan istenen şey gerçekten de çok fazlaydı. İlginç olan şu ki, bu cihazları en hızlı hale getirmenin en iyi yolunu bulduğumda, en büyük faydayı sağlayan evimdeki diğer tüm cihazlar oldu.

Sabit büyük cihazlarım Wi-Fi’dan çok daha fazlasını istiyordu

İyi bir yönlendirici de fazla iş yüküyle karşılaşabilir

Wi-Fi 6 yönlendiricim hiç özel kötü değildi. Aslında PS5 Pro genellikle oldukça saygın bir bağlantıya sahipti ve telefonlarım ile dizüstü bilgisayarlarım şikayet etmek için az bir nedene sahipti. Oturma odamdaki televizyon ise biraz sorunluydu; çünkü Jellyfin’den içerik çekmek ve PC oyunlarını 4K 120FPS çözünürlükte yayınlamak gibi zor görevi, PC’mden üç oda uzakta oturarak yerine getirmek zorundaydı.

Moonlight, işlerin özellikle belirginleştiği yerdi.

4K’da bir oyun yayınlamak, Netflix izlemekten çok farklı bir iş yüküdür, çünkü ağın büyük miktarda veriyi sürekli hareket ettirmesi ve gecikme ile paket kaybını kontrol altında tutması gerekir. PC’m zaten Ethernet üzerinden yönlendiriciye bağlıydı, ancak televizyona giden son bağlantı tamamen kablosuzdu.

PS5 Pro da aynı kablosuz frekansı için yarışıyordu; misafir odasındaki diğer bir televizyon da öyleydi. Ancak bu cihazların Wi-Fi’a bağımlılığı, hiçbirinin yerinden hareket etmemesi nedeniyle giderek daha az gerekçelendirilebilir hale geliyordu.

Bu yüzden, geriye dönüp baktığımda oldukça açık olması gereken bir şeyi yapmaya karar verdim — onlara Ethernet çektim. Ancak herhangi bir şeye dokunmadan önce, önce televizyonda, PS5 Pro’da ve diğer cihazlarımdaki kablosuz hızları kaydettim. Bu da ağırlığı taşıyan cihazları Wi-Fi’dan çekmenin gerçekten bir fark yaratıp yaratmayacağını anlamak için bir temel nokta sağladı.

Televizörlerim ve PS5 Pro’mu Ethernet’e taşımak Wi-Fi’yı hızlandırdı

Kablosuz ağınyıñ fayda sağlayacağını beklemiyordum

Dört büyük cihazı Ethernet’e taşım maliyeti cüzdanı oldukça rahat bıraktı. İhtiyacım olan beş Cat6 LAN kablosuydu. Bunların ikisi, kurulumdaki en uzun olanlar olması ve Ethernet’i evin farklı odalarına taşıması gereken 10 dolarlık kablolardı. Neyse ki, hiç delme işlemi yapmama gerek kalmadı ve sadece duvarlar boyunca televizörümün arkasındaki panellere kadar ledim. Oradan, 10 dolarlık 2 portlu Gigabit Ethernet ağ anahtarı, bağlantıyı akıllı televizör ve PS5 Pro’ya böldü.

Bir kablo doğrudan ikinci televizöre gitti ve bunun için tek bir kapı çerçevesi üzerinden basit bir delme işlemi yeterliydi. Laptoplarımdan biri, masaüstümün ekranı üzerinden ara sıra kullandığım iş istasyonu masama neredeyse sabit kaldığı için, başka bir 10 dolarlık ağ anahtarı Ethernet kablosunu masaüstüm ile çoğunlukla sabit duran bir laptopum arasında böldü. Toplamda, Wi-Fi yoğunluğumu temizlemek için yaklaşık 40 dolar yeterliydi.

Televizörüm, PS5 Pro ve ikinci akıllı televizör Wi-Fi’dan çıkar çıkmaz, aynı testleri telefonum ve laptopumda aynı konumlardan tekrar çalıştırdım. Ve işte, birkaç sürekli bağlı ekranla kablosuz hava süresinde rekabet eden cihazlar artık çok daha sakin bir Wi-Fi ağıyla uğraşıyordu ve indirme hızları belirgin şekilde yükseldi.

Yönlendiriciyi ya da internet paketini değiştirmeden, Wi-Fi sinyalini güçlendirmeden hatta yönlendiricinin yerini bile değiştirmeden, kablosuz cihazlarım hızlandı; bunun tek nedeni, kablosuz ağına yüklenmesi gereken trafiği azaltmamdı. TV’ler ve konsol, verilerini gerçek anlamda taşınabilir cihazlarla yarışmak yerine özel bir kablolu bağlantı üzerinden aktarıyordu.

Wi-Fi paylaşımlı bir ortamdır, bu yüzden onu kullanan her cihaz kullanılabilir hava süresini paylaşarak sırayla iletişim kurmak zorundadır. Bir TV’nin yüksek bit hızında Jellyfin filmi yayınlamasının ya da bir konsolun çevrimiçi oyun oynamasının internet bağlantısını zorunlu olarak doyuracağından bahsetmiyorum. Ancak bu cihazlar kablosuz yoğunlaşmaya kesinlikle katkıda bulunabilir. Bu sürekli yükleri Ethernet’e taşımak, telefonlar, laptoplar ve diğer tüm cihazlar için daha fazla hava süresi açıyor.

Bu deneyimden çıkarılan en büyük ders bu oldu: Wi-Fi’yi iyileştirmek için Wi-Fi 7’ye yönlendirici yükseltmesi gerekmişti; işin aslı, daha az cihazın bunu kullanmasıyla Wi-Fi’yi iyileştirmiştim. TV’lerim ve PS5 Pro bir süre için ortadan kalkmayacak, dolayısıyla Ethernet’in başından beri onlar için en mantıklı tercih olması gerekiyordu. Onlar kablosuz yayılma süresini talep etmeyi bıraktığında, Wi-Fi’ye gerçekten ihtiyaç duyan cihazlar için nefes alacak oldukça fazla alan açıldı.

Ethernet, TV’mde otomatik olarak daha hızlı değildi

Ancak Wi-Fi cihazlarıma yardım etti

TV’ye Ethernet çekmek bağlantıyı hemen daha tutarlı kıldı, ancak bir sorun vardı — 300 Mbps’lik bir internet bağlantım olmasına rağmen, TV’mde yapılan her hız testi yaklaşık 100 Mbps’de tıkanıyordu. Bu, evin içinden kablo çekmek için gösterilen emeğin ardından oldukça hayal kırıklığı yaratan bir buluştu.

Sorun tam da benim televizyonumun kendi Ethernet portuydu. 4K 120Hz mini-LED ekrana sahip olsa da, kablolu bağlantısı yalnızca 100 Mbps ile sınırlıydı. LAN kablosu kendisi daha fazla veri rahatça taşıyabilir ve yönlendiricim de bunu yapmaya hazırdı; ama televizyon bunu kabul edemiyordu.

Ağ bağlantısında Ethernet’in otomatik olarak gigabit Ethernet anlamına gelmediğine dair oldukça basit bir ders öğrenmiş oldum. Maksimum hızım, zincirdeki en yavaş bağlantı tarafından belirleniyordu. Benim durumumda bu, son derece yetenekli bir televizyonun arkasında gizli küçük bir Ethernet portuydu.

Neyse ki televizyonun USB 3.0 bağlantısı da vardı. Bir USB 3.0-Ethernet dönüştürücü satın aldım, televizyona taktım, Ethernet kablosunu dönüştürücüye bağladım ve testi aynı şekilde tekrar çalıştırdım. İnternet paketimin vaat ettiği tam 300 Mbps’ye ulaşamadı ama fark oldukça belirgindi. Bu kez televizyon 200 Mbps’yi rahatlıkla geçti.

Wi-Fi’dan daha az kullanmak onu çoğu zaman “yükseltme” ile sonuçlanır

Ethernet’i eskiden yalnızca oyun bilgisayarıma ayrılmış bir şey olarak görüyordum; evdeki diğer her şey Wi-Fi ile yeterince rahat çalışıyordu. Ama konforun, daha iyi bir seçeneğin cihazın arkasında durmasına rağmen, çoğu zaman varsayılan haline gelme tuhaf bir alışkanlığı var. Yerinden hiç hareket etmeyen bir televizyonun, başlangıçta kabarsız hava için savaşması için pek bir sebep yok.

Ağ kaynaklı bir sorunun, herhangi bir donanım değiştirmeden veya bir mesh sistemi için pahalıya mal olmadan çözüldüğünü görmek ayrıca inanılmaz tatmin ediciydi. Sonuçta, basitçe bir kablo takmak, oldukça sıradan, güvenilir ve ucuz bir ağ yükseltmesiyle sonuçlandı.