Grand Theft Auto 6 ile ilk oyun seansımın birkaç dakikasında ilk sürüş deneyimimi yaşıyordum. Leonida Keys boyunca sakince ilerlerken, kırmızı ışıkta sabırla bekleyip radyodaki müziğe eşlik ederken birden bir farkındalık yaşadım: Kırmızı ışıkta gerçekten de sabırla bekliyordum.
Hemen gaza bastım, karşıdan gelen araçların arasından kıvrılarak geçtim ve önceki Grand Theft Auto oyunları sayesinde edindiğim tüm araçsal kötülük eğitimimi sergiledim. Ancak yolun biraz ilerisinde, yolu zorla geçerek paniğe sürüklediğim birkaç yayayı soyduktan hemen sonra olanlar tekrarlandı: Hiç düşünmeden bir dur işaretinde tamamen durdum.
Dünyanın en ünlü otomotiv suç fantezisini oynuyorum ama temel trafik güvenliği kurallarına uymaktan kendimi alamıyorum.

Çıkışından bu yana GTA 6’ya ayırdığım saatler boyunca, utanç verici bir alışkanlığa yenik düştüm: Trafik adabına uymak. Zaman kazanmak için diğer araçları yoldan atabilecekken onlarla makul bir mesafede ilerliyorum. Saatte 90 mil hızla yolun kenarına tırmanabilecekken şeridimde kalıyorum. NPC yolcular, bir kavşağı geçmeden önce iki yöne de bakmam nedeniyle görev sırasında bana yeterince hızlı sürmediğim için azarlıyor. Benimle bir şeyler yanlış.

Videoyu buradan izleyin: Sam Altman aslında “çok fazla RAM’e sahip olmanızı” istediğini söylüyor
Net olmak gerekirse: Daha önce hiç böyle bir sorun yaşamadım. Mantıklı diğer insanlar gibi, yirmi yılı aşkın Grand Theft Auto deneyimim de yol güvenliğine açıkça saygısızlık etmekle karakterize edilmişti. Eğer güvenli bir şekilde sürdüysem, bu ya tesadüfen ya da bir tür gösteriş içindi—tıpkı zengin sınıfla alay etmek için kötü bir aristokrat aksanı takındığınız gibi.
Ancak GTA 6’da bir şeyler farklı. Simülasyonda bir şeyler o kadar değişti ki, farkında olmadan araçsal psikopatlıktan vazgeçiyorum—artan görsel gerçekçilik ve yoğunlaşmış ağırlık ile momentum hissinin bir etkisi. Gerçekçilik çizgisinde kritik bir nokta aşıldı ve artık sanal araçları, tasarlandıkları gibi patlamayla hareket eden çok tonluk metal bloklar gibi içgüdüsel olarak algılıyorum.
Ve bu sadece araçlarla sınırlı değil. Bugün Polonyalı bir kullanıcıdan gelen bir tweet, GTA 6’da kamusal alanda silah kullanmanın önceki oyunlara göre daha ciddi hissettirdiğini belirtiyor. Jason’ın havaya tabanca ateşlemesiyle paniğe kapılan plaj ziyaretçilerinin topluca kaçtığı bir videoyla bu noktayı kanıtlıyor. Belki de tesadüf değil ki, ben de araç dışı psikopatlıkları çok daha az yapıyorum.
Görev içi çatışmalar ve çete baskınları sırasında, önceki oyunlardaki sayısız savaş deneyimime rağmen şiddetten etkilenmiyorum. Orada bu, aksiyon filmlerindeki absürtlük. Ancak başka yerlerde nadiren silah kullanıyorum. Yaşımın da kısmen suçu var: 33 yaşında, 12 yaşındayken olduğu gibi rastgele sanal şiddet eylemleri artık o kadar heyecan verici değil. Ama gerçek şu ki, Rockstar’ın sanat ve animasyon teknolojisine yaptığı devasa yatırım, silahı sebepsiz yere ateşlemenin neredeyse suç gibi hissettirdiği bir suç oyunu yarattı.
Karakterlerin nasıl hareket ettiğine ve kütlelerini nasıl taşıdıklarına bu kadar çok özen gösterildiğinde, etraflarındaki dünya bu kadar inandırıcı bir şekilde aydınlatıldığında ve detaylarla doldurulduğunda, uygulayabildiğiniz şiddet çok daha keskin hissediliyor. GTA 6’da birine silah çekmenin veya araba sürmenin ahlaksız olduğunu düşünmüyorum. Ama bu durum ürkütücü hissettiriyor—öyle bir ürkütücülük ki, daha önce hiç yaşamamıştım. “Uncanny valley” yeni bir kavram değil, ama içine silah boşaltabilmek öyle.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.