Yıl 1600. Güneaz yeni batmış, bir kumaş çuvalın üzerinde yere uzanmıșsınız. Ancak orta çağda uyumak bugünkünden farklıydı: Her gece sekiz saat süreyle uyumanın aksine, eski günlerde yatmak gece yarısına yakın bir süre için uyanıp ardından tekrar uykuya dalmayı içeriyordu.
Bu dönemde bazı işleri yapmak, birkaç saat düşünmek veya dua etmek mum ışığında mektup yazmak ya da daha fazlasını yapmak mümkün olabiliyordu. Ardından şafaka kadar yatağa dönmek…
Modern çağın kesintisiz bir uyku hedefinin aksine, sanayileşmeden önceki Avrupa’da bu iki ayrı faza bölünmüş uyku—biphasic uyku olarak adlandırılan—yaygındı.
Geçen yaz, orta çalışmalarından ilham alan North Carolina Devlet Üniversitesi’nde yüksek lisans öğrencisi Anna Fox, saat 1:30 ile 3:30 arasında uyanma deneyine başladı. Bu sırada kitap okudu, mektup yazdı, günlük tuttu ve yaratıcı işlerle uğraştı; tüm süreci sosyal medyaya yansıttı.
Binlerce kişi bu sürece eşlik etti
“Aslında merak ettim, ne olacağını görmek istedim,” diyor Fox Fast Company’a. “İçimdeki bir kısım gizlice orta çağ yaşam tarzına uygun olduğuma ve bunun kronik yorgunluğumu iyileştireceğine umutuyordu.”
Ancak böyle bir şey yaşanmadı. Fox’un beklemediği şey, bu contemplatif zamanın yaratıcılığına nasıl köklü bir etki yaptığıydı: “Hayatımda hiç yazmadığım kadar iyi şiirler yazdım,” diyor. Bu deney için koyduğu kurallar şunlardı: Tavan ışığı kullanılmadı, telefon yoktu ve yapılacaklar listesi bulunmuyordu.
Diskuter denne utviklingen i fellesskapet
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Ordet er ditt.
Del dine erfaringer, spørsmål og bidrag. Din e-postadresse vil ikke bli publisert.