Günümüzde herkesin roket fırlattığı ve indirdiği görülüyor.
Geçtiğimiz hafta, Çin, bir yörünge görevi başlatıp itici kademesini güvenli bir şekilde Dünya’ya geri getiren ülkeler kulübüne katıldı. Bu, o ülkedeki hem kamu hem de özel kuruluşların roket yeniden kullanımına yönelik agresif çabalarının sadece başlangıcı. Asya’da ayrıca, Japon uzay ajansı “hop testleri” yapıyor ve Honda yakın zamanda dikey yeniden kullanım testleri gerçekleştirdi.
Elbette, Amerika Birleşik Devletleri’nde SpaceX birkaç günde bir yeniden kullanılabilir roketler fırlatıyor ve indiriyor. New Glenn itici kademesi şu anda kullanıma kapatılmış olsa da, Blue Origin de büyük bir yörünge itici kademesinin hem indirilip tekrar fırlatılabilme yeteneğini gösterdi. Stoke Space, Rocket Lab ve Relativity Space gibi diğer ABD şirketleri de kısmen veya tamamen yeniden kullanılabilir roketlere yönelik önemli ilerlemeler kaydediyor.
Peki ya uzay uçuşu konusunda köklü bir tarihe sahip olan ve neredeyse yedi on yıl önce dünyanın ilk yörünge fırlatmasını gerçekleştiren Rusya? Bu hafta, Rus uzay yetkililerinden bazı haberler geldi, ancak bunlar tam olarak güven verici değil.
Amur Bekleniyor
Devlet destekli Rus uzay şirketi Roscosmos’un yeniden kullanılabilir bir roket olan “Amur-LNG”‘yi geliştireceğini duyduğundan beri yaklaşık altı yıl geçti. Açıkça SpaceX’in Falcon 9 roketiyle yarışmak amacıyla tasarlanan Amur, yeniden kullanılabilir modda 10,5 metrik tonu düşük yörüngeye ulaştırabilen, metanla çalışan motorlara sahip bir ilk kademeye sahip olması planlanıyordu.
O zamanlar, Rus uzay yetkilileri bu roketin 2026’da, yani temelde şimdi kullanıma sunulacağını söylemişlerdi.
Bu hafta, RBC iş dergisine verdiği bir röportajda, kıdemli bir Rus roket yetkilisi Amur roketinin geliştirme takvimiyle ilgili bazı yeni bilgiler paylaştı. Roscosmos’un Roket Programları Direktör Yardımcısı Dmitry Baranov, mevcut odak noktanın roketin ilk kademesinin bir “demonstrasyon” modelini geliştirmek olduğunu söyledi.
Bu durum, Sovyetler Birliği’nin uzay yarışındaki hırsını ve teknolojik üstünlük arzusunu hatırlatıyor. 1957’de Sputnik’in fırlatılması, sadece bir uydu değil, aynı zamanda ABD ile rekabetin sembolüydü. Benzer şekilde, Amur projesi de Rusya’nın uzay teknolojilerindeki yerini koruma ve hatta geliştirme çabasının bir göstergesi olabilir.
Kaynak: Arstechnica