Eski Bir Telefon, Her Şeyde Raspberry Pi’yi Geride Bırakıyor; Ancak Tek Önemli Konuda Bile Üstünlük Sağlıyor.
Teknoloji dünyasında, küçük, uygun fiyatlı ve her zaman açık olan bir donanım aradığınızda genellikle tek kartlı bilgisayarlar (SBC’ler) gibi Raspberry Pi, Arduino Uno veya Orange Pi akla gelir. Genellikle bu doğru bir seçimdir. Birkaç hafta önce ben de Raspberry Pi 5 alarak DNS sunucusu çalıştırmayı düşünüyordum. Ancak, çekmecemde duran eski Android telefonumu kullanarak aynı işi yapmaya karar verdim.
Başarıyla Pi-hole’u telefona kurdum ve şaşırtıcı bir şekilde, ev ağımda DNS filtrelemesini herhangi bir sorun olmadan çalıştırdı. Birkaç başka hizmet daha yükledikten sonra, Raspberry Pi gereksiz hale geldi. Ancak, tüm sihir yazılımda gerçekleşiyordu. Daha sonra, harici donanım gerektiren bir deney için bu dengeyi değiştirdim.
Yazılım odaklı işler için telefon her zaman daha iyi bir seçenek.
Her zaman açık olan bir Linux kutusu, bataryası ve ekranı…
Raspberry Pi ile başlayıldığında, çoğu “homelab” forumunda DNS sunucusu gibi bağımsız bir proje önerilir. Bu nedenle, GPIO pinleri, sensörler veya özel donanım gibi ek gereksinimlere ihtiyaç duymaz. Sadece kart, depolama, Wi-Fi bağlantısı ve güç kaynağı yeterlidir.
DNS, her zaman ana ev sunucunuzun dışında tutulması gereken bir hizmettir ve ben de bunun nedenini ilk elden öğrendim, ancak bu başka bir hikaye. Raspberry Pi’yi almadan önce, DNS sunucusunu çalıştırmak için eski Android telefonumu kullandım.
Kurulum basitti: Termux ile root erişimi, proot ile Debian kurulumu ve otomatik başlatma için Termux:Boot kullanıldı. İlk kurulumun zaman aldığını itiraf etmeliyim çünkü Android telefonlar sunucu olarak çalışmak üzere tasarlanmamıştır. Ancak, kurulum tamamlandıktan sonra, Raspberry Pi’nin sunduğu şeylerden daha iyi olduğunu hissetmeye başladım. Donanım, Raspberry Pi’nin sunabileceği özelliklerden daha fazlaydı.
SDM845 SoC, 6 GB RAM ve 128 GB UFS 2.1 depolama alanı, DNS sunucusu için aşırı özelliklere sahipti. Dahili Wi-Fi, ekran ve en önemlisi batarya, kurulumu tamamladı. Batarya, pratik olarak en önemli özelliğiydi. Bir DNS sunucusunun 24 saat açık kalması gerektiğinden, kısa süreli veya uzun süreli bir elektrik kesintisi hizmeti hemen durdurmaz.
Günümüzde temel bir Raspberry Pi 5 başlangıç seti 250 doların üzerinde bir maliyete sahipken, zaten kullanılmış ve ömrünün sonuna gelmiş bir telefon neredeyse değer taşımaz. Ayrıca, aynı telefonu kullanarak, kullanılmayan donanımı bir sunucuya dönüştürmek anlamına gelir.
Bir DNS sunucusu, daha geniş bir yazılım odaklı iş yükü sınıfının bir örneğidir. Bir kez DNS sunucusu sorunsuz çalıştığında, telefonu diğer görevler için de kullandım –
dizüstü bilgisayarımı değiştirerek ev ağıma uzaktan erişim
sağladım ve aynı zamanda onu
ev ağımın güvenlik açıklarını izleyen bir sistem
olarak da kullandım. Ayrıca, onu hafif otomasyonlar, botlar ve zamanlayıcılar için de kullanmayı planlıyordum.
Önemli olan, bilgisayarın hangi donanımı kullandığının önemli olmadığıdır. Telefon, DNS sunucusunu çalıştırmanın yanı sıra başka görevleri de başarıyla yerine getirebilir. Ancak, bu cihaz aynı zamanda sınırlı dış erişime sahip kapalı bir sistemdir.
Daha sonra, bir jumper kablosu, hub ve diğer çevre birimleri gibi şeylere ihtiyaç duyduğunuzda sorun ortaya çıkar. Telefonla iletişim kurmak farklı bir sorundur. USB portunun, Raspberry Pi’nin açık GPIO pinleri gibi tam bir eşdeğer olmadığını anlamanız gerekir. Bu, bağlantı sorununu yalnızca kısmen çözdü.
Eski telefon, işlem gücü konusunda yeterli mi?
Kesinlikle, yeterli ve hatta fazlasıyla. Ancak, eski telefon tam olarak bir tek kartlı bilgisayarı değiştirebilir mi? Bağımsız olarak hayır. Daha küçük bir kartla (örneğin ESP32) eşleştirildiğinde, yakın sonuçlar elde edilebilir, ancak bu, telefon kurulumunun basitliğini ortadan kaldırır. Telefon, mükemmel bir headless yazılım sunucusudur; Raspberry Pi ise donanımın yazılımla buluştuğu yerdir. Sonuç olarak, telefon bir sunucu olabilir, ancak bir mikrodenetleyici değildir.
Kaynak: XDA Developers