Genellikle, küçük, ucuz ve sürekli çalışan bir donanım olduğunda akla ilk gelen şey tek kartlı bilgisayarlar (SBC) gibi Raspberry Pi, Arduino Uno veya Orange Pi’dir. Genellikle bu doğru bir seçimdir. Birkaç hafta önce ben de aynı yoldaydım. DNS sunucusu olarak kullanmak için bir Raspberry Pi 5 satın düşünüyordum. Ancak, çekmecemde duran eski Android telefonuma göz attım ve onu DNS sunucusu olarak kullanmaya karar verdim.
Pi-hole’u başarıyla yükledim ve şaşırtıcı bir şekilde, ev ağımda DNS filtrelemesini herhangi bir sorun olmadan çalıştırdı. Birkaç başka hizmet daha yükledikten sonra, Raspberry Pi gereksiz görünmeye başladı. Ancak, tüm bu işlemler yazılım tarafında gerçekleşiyordu. Daha sonra, harici donanıma ihtiyaç duyan bir deney düşündüm ve denklemler değişti.
Yazılımla çalışan her şeyde telefon daha iyi
Her zaman açık olan, bataryalı ve ekranlı bir Linux kutusu
Raspberry Pi ile başlayıldığında, çoğu ev laboratuvarı forumunda bağımsız bir proje olarak DNS sunucusu önerilir. Bağımsız olduğu için GPIO, sensör veya özel donanım gibi ek gereksinimlere ihtiyaç duymaz. Sadece kart, biraz depolama, Wi-Fi bağlantısı ve güç kaynağı yeterlidir.
DNS, ana ev sunucunuzun dışında tutulması gereken bir şeydir ve bunun nedenini ilk elden öğrendim, ancak bu başka bir hikaye. Raspberry Pi’ye geçmeden önce, eski Android telefonumu kullanarak DNS sunucusunu çalıştırdım, bu da çekmecemde toplanmıştı.
Kurulum basitti: Termux ile root erişimi, proot ile Debian ve otomatik başlatma için Termux:Boot. İlk kurulumun biraz zaman aldığı itiraf etmeliyim çünkü Android telefonlar sunucu olarak çalışmak üzere tasarlanmamıştır. Ancak, bu tamamlandıktan sonra, Raspberry Pi’den daha iyi hissetmeye başladı. Donanım, Raspberry Pi’nin sunabileceği şeylerden daha fazlasını sundu.
SDM845 SoC, 6 GB RAM ve 128 GB UFS 2.1 depolama, bir DNS sunucusu için fazlaydı. Dahili Wi-Fi, ekran ve en önemlisi batarya, kurulumu tamamladı. Batarya pratik olarak en önemli katkıyı sağladı. Bir DNS sunucusunun 7/24 çalışması gerekir, bu nedenle kısa veya uzun bir güç kesintisi bile hizmeti hemen durdurmaz.
Temel bir Raspberry Pi 5 başlangıç seti bugün 250$’dan fazla iken, zaten kullandığınız eski bir telefon neredeyse değer görmez. Aynı telefonu kullanmak, aslında kullanılmayan donanımı bir sunucuya dönüştürmek anlamına gelir. Bir DNS sunucusu, yazılım odaklı iş yüklerinin bir örneğidir.
DNS sunucusunun sorunsuz çalıştığını gördükten sonra, telefonu kullanarak diğer görevleri de gerçekleştirdim – dizüstü bilgisayarımı değiştirerek ev laboratuvarıma uzaktan erişmek için küçük rutin görevlerde. Ayrıca, kör nokta ev laboratuvarı monitörü olarak da kullandım. Ayrıca, hafif otomasyonlar, botlar ve zamanlayıcılar gibi şeyleri de kullanmayı planladım.
Önemli olan, bilgisayarın hangi işletim sistemini çalıştırdığına bakılmaksızın, iş yükünün önemi değildir. Telefon sadece bir DNS sunucusunu çalıştırmakla kalmadı, aynı zamanda kaynaklarının yarısını bile kullanmadı. Ancak, bu kapalı bir cihazdı ve sınırlı dış erişimi vardı.
Ardından, bağlantı kurmanız gereken tek bir jumper kablosuna ulaştınız
Fark performans değil. Telefonun kapalı bir kutu olmasıdır.
Telefon DNS sunucusunu, uzak Linux kutusunu ve ev laboratuvarı monitörünü bile zorlanmadan çalıştırdı. Üzerine ne koyarsanız, yazılım tarafında her şeyde iyi sonuçlar verdi. Ancak, bu yazılım tarafındaydı. Harici bir donanıma ihtiyaç duyan bir proje düşündüğümde, sorun ortaya çıktı.
Bir Raspberry Pi’nin GPIO pinleri, 3.3V/5V güç ve toprak bağlantıları ve I²C, SPI ve PWM gibi arayüzleri vardır. Bunlar genellikle donanımı karta bağlamak için kullanılan açık arayüzlerdir. Neredeyse istediğim herhangi bir deneyi bağlayabilirim. Karşılaştırıldığında, telefon sürekli tüketim için tasarlanmış, deneyler için değil, kapalı bir üründür. Tek açık port USB-C bağlantısıdır.
USB-to-serial adaptörleri, hub’lar ve diğer çevre birimleri telefonu fiziksel olarak bağlayabilir, ancak bununla iletişim kurmak tamamen farklı bir sorundur. Ve USB bağlantısının Pi’nin açık GPIO/I²C/SPI ekosisteminin yerini almadığını anlamanız gerekir. Sadece bağlantı sorununu çözdü; bunu Pi yerine geçirmek neredeyse imkansız.
Telefon hiçbir zaman bir Pi olmaya çalışmıyordu
Eski telefon, işlemci tarafında daha iyi performans gösterebilir mi?
Kesinlikle, DNS sunucusu ve diğer iki deney gibi şeyleri çalıştırmak için yeterli güce sahip. Ancak, harici donanıma ihtiyaç duyan bir projede tamamen yerini alabilir mi? Bağımsız olarak hayır. Daha küçük bir kart olan ESP32 ile eşleştirildiğinde, yakın olabilir, ancak bu telefon kurulumunun basitliğini bozar. Telefon mükemmel bir headless yazılım cihazıdır; Pi ise yazılımın donanımla buluştuğu yerdir. Önemli olan, işin gerçekten neye ihtiyaç duyduğunu bilmektir.
ESP32 harika bir geliştirme kartıdır ve sağlam özelliklere uygun fiyatı birleştirir. Arduino ve Raspberry Pi Pico’dan daha ucuz olmasına rağmen, rakiplerinin çoğunun üzerinde performans gösterir. Ayrıca, ESP32 her kartta yerleşik Wi-Fi ve Bluetooth işlevselliğine sahiptir, bu da mikrodenetleyicinin her zaman PC’nize fiziksel olarak bağlı olamadığı projeler için harika bir seçenek yapar.
Kaynak: xda-portal