Eski bir Google Pixel 3 XL telefonunu hem güvenlik kamerası hem de televizyon kutusu olarak yeniden kullanma denemesine soyunan bir teknoloji tutkunu, bu iki deneyimin beklediğinden daha ilginç sonuçlar verdiğini paylaştı. Sekiz yıllık bu telefonun donanımının hâlâ yeterli düzeyde çalışabildiğini belirten yazar, telefonun asıl amaçladığından fazlasını yapabildiğini ve farklı bir biçimde kullanılabilir hale getirilebileceğini vurguladı.
Deneyim, telefonun yalnızca bildiği işlevlerde kalmak yerine yeni bir rol üstlenmesini gerektiren bir yaklaşım üzerine kuruldu. Yazar, akıllı telefonların en iyi biçiminde bir telefon olarak çalıştığını kabul ederken, sekiz yıllık bu cihazın sonuna kadar sarsılarak sürmek yerine ikinci bir şans verilmesinin daha değerli olduğunu belirtti. Bu bağlamda eski Android telefonların yeniden kullanımına dair soruları da okuyucularla paylaştı.
Talebe Dayalı Güvenlik Kamerası: Kolay Kurulum, Düşük Gecikme, Ama Değeri Nedir?
İlk deneyim, telefonun bir güvenlik kamerası olarak kullanılması üzerineydi. Yazar, Google Pixel 3 XL’i kamera düğümü olarak ve Samsung Galaxy Z Fold 6’yı görüntüleyici olarak kullandı. Bu iki cihaz, AlfredCamera uygulaması üzerinden birbirine bağlandı ve kurulum oldukça basitti: Pixel telefon kamera olarak yapılandırılırken, Z Fold 6 giriş yapıldığında otomatik olarak görüntüleyici olarak tanındı.
Bu kurulumun neredeyse sıfıra inen gecikmesi, çoğu geleneksel güvenlik kamerasında elde edilemeyecek kadar iyi bir deneyim sunuyor.
[Teknoloji tutkunu]
Uygulama, hareket algılama, güç tasarrufu modu, çift yönlü ses ve ihtiyaçlara göre ayarlanabilecek bir dizi diğer özellik sunuyordu. Ancak burada bir karşılığın da olduğu görülüyordu: Video, bant genişliği ve depolama açısından sıkıştırılıyordu ve geleneksel güvenlik kameralarına kıyasla çok daha dar bir görüş açısına sahipti. Uygulama oldukça güç tüketiyordu ve sürekli şarj etme, aşırı ısınma, pil şişmesi ve uygulama donmaları gibi riskler taşıyordu. Android telefonların zaten tüm gün takılı kalmak için tasarlanmadığı da bir gerçek olarak öne sürüldü.
Bu basitlik, yeni bir fikre yol açtı: Neden Pixel’i sabit konumlu bir kamera yerine taşınabilir bir güvenlik kamerası olarak kullanmayız, özellikle de tek seferlik bir kurulum söz konusuysa? Bu kurulumu neredeyse her yere götürmek mümkündü — yalnızca bir telefon ve bazen bir üçayak yeterliydi. Pikniğe giderken evcil hayvanları izlemek, yatak odasında uyuyan çocukları izlemek ya da kafeden aşağı inip bir teslimat almak için eşyaları izlemek gibi durumlar için kullanışlıydı.
İçerik üreticileri ve kendi kendine yapmacılar ise zamanlansının ilerlemesini, bir render işleminin ya da üç boyutlu baskının ilerleyişini izleyebilir ya da bir çekim açısını izlemek için telefonu B-kamera olarak kullanabilirdi. Ziyaretçilerin bahsettiği riskler ve sorunlar için akıllı bir prizle şarj zamanlarını kontrol etmek ve daha geniş bir görüş açısı için tak-çıkar geniş açılı bir lens eklemek önerilmişti.
Eski bir telefonu özel bir güvenlik kamerası olarak kullanmak hâlâ zorunlu hissettiriyordu, ancak çantanın içinde taşınabilir bir izleme kurulumu olduğuna dair rahatlık sağladığı için konforlu bir durumdaydı. Google Pixel 3 XL bir yirmi dört saatlik, takılı kamera olarak başarısız olsa da, geçici izleme için iyi bir yedek çözüm olarak işlev görüyordu.
Özel Medya Oynatıcı: Bana İyi Geliyor, Ama Herkese İyi mi?
Güvenlik kamerası seçeneği, beklenenden çok daha uygulanabilir görünüyordu, ancak Pixel’i bir medya oynatıcıya dönüştürmek nasıl bir hikaye olacaktı? Bu deneyim biraz farklıydı. Bu kurulum için donanım zaten karmaşıktı: Pixel (tabii ki medya oynatıcı olarak), bir Bluetooth fare ve klavye, harici bir ekran (32 inçlik 2K Samsung Odyssey G5) ve bir hoparlör (Marshall Acton II) yer alıyordu.
Pixel ekranını harici bir ekrana bir laptop üzerinden yansıtmak, evde bir laptop ve ekran varsa en zahmetsiz ve en ekonomik yöntemdi.
[Teknoloji tutkunu]
Yazar, SquareHome başlatıcıyı fare dostu bir geriye dönük arayüz için seçti ve YouTube, SmartTube ve Spotify gibi medya uygulamalarına hızlı erişim sağladı. Pixel 3 XL’in yerel USB-C video çıkışını desteklememesi doğrudan bir kablolama bağlantısını imkânsız kılıyor, bu nedenle bir DisplayLink adaptörü bu proje için bir lüks gibi görünüyordu.
Yazar, laptopu (NEC Nextreme Infinity) HDMI ile Samsung Odyssey monitörüne ve Pixel’i USB-C ile bağladıktan sonra scrcpy kullanarak Pixel ekranını Odyssey’e yansıttı. Görünüşte zahmetli bir yapılandırma aslında bir dakikadan az sürede kuruldu: ilk kurulumdan sonra yalnızca telefonu takmak gerekiyordu. Telefon 16:9’a kilitlenirken, tüm çevre birimleri Bluetooth veya 2.4 gigahertz üzerinden laptopa bağlandı. Laptop üzerindeki Thunderbolt 4 bağlantısı, ekranı yansıtmayı ve telefonu aynı anda şarj etmeyi sağladı, bu da bir hub maliyetinden kurtardı.
Giriş için yazar ilk olarak Z Fold 6’dan Pixel ekranını uzaktan kontrol etmeyi denedi, ancak yüksek gecikme ve çetin dokunmatik kontroller deneyimi sıkıcı hissettirdi. Çoğu durumda fiziksel fare ve klavye girişi, fare imlecinin parmağın ekrana nasıl etkileştiğini yinemesi açısından hem yatay hem de dikey kaydırma için üstün olduğunu gösterdi. Deneyimin en tatmin edici yanı oldukça basitti: farenin tüm tuşlarıyla geriye veya ileriye gidilebilir ya da bir videoya tıklayıp üzerinden geçilebilirdi. SmartTube ve Spotify ile oynatma neredeyse hiç gecikme veya termal yavaşlama olmadan akıcıydı.
Yine de tatmin tamamlanmamıştı. Kablolar çok da karışık değildi, ancak kurulum açıkça gereğinden fazla donanım ve aksesuar içeriyordu. Bir teknoloji meraklısı olarak yazar deneyimi ilginç bulsa da, çoğu insan için önermeye değer olup olmadığından şüphe etti. Zira gerekli tüm portlara ve işlevlere sahip bir gerçek televizyon kutusuna para ödenebilir ve letterboxing (yan boşluk) sorunuyla uğraşmak zorunda kalınmaz.
Tüm bunlara rağmen yazarın bunu bir daha kullanıp kullanmayacağı sorusuna cevabı evetiydi. Bunu sabit bir kurulum yerine geçici bir çözüm olarak görüyordu. Gerekli tüm cihazlara sahipti, ekipmanı birbirine bağlıydı ve laptopu seyahat ederken taşımakla uğraşmıyordu. Resort’ta büyük bir ekran varsa her şey hazır olacaktı.
Aslında Hangisi Değere Sahip?
Yazar her iki kurulumla da alışmıştı ve ikisi de kendisi için değerli geçici çözümler olarak kanıtlanmıştı. Tek bir öneri zorunluluğu varsa, mobil bir izleme kurulumunun çoğu kullanıcı için daha esnek ve daha basit olduğunu söyledi — amaç yalnızca ne olduğunun bilinmesi olduğunda. Medya oynatıcı yaklaşımının değeri kanıtlayamadığı anlamına da gelmiyordu.
Bazen bir laptop ve büyük ekranın olduğu bir resort’ta, telefonunuzu bir televizyon kutusuna dönüştürmek yerine çantanızda bir yedek olarak taşımak daha pratik bir yol olabilir.
[Teknoloji tutkunu]
Asıl fark, zaten iyi bir kurulumun üzerine eski bir telefon eklemenin gereksiz bir karmaşıklık getirmesiydi. Yine de niş bir kitle bunu istiyor olabilirdi: iş akışlarını bozmayan bağımsız bir eğlence merkezi isteyenler ya da keskin görüntü kalitesi ve oldukça akıcı performansla mobil yerel uygulamaları daha büyük bir ekranda izlemek isteyenler.
Uçtan uca, Google Pixel 3 XL olsun ya da okuyucunun kendi eski Android telefonları olsun, yeniden kullanım bir özel amaçlı cihazı değiştirmek anlamına gelmiyordu. Bazen sorun, ihtimalle bir yedek olarak cebinizin arkasında bulundurmakla ilgiliydi.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.