## ABD’de Anneler Doğum Sonrası Depresyon Hastalığından İyileşemiyor
Muncie, Indiana’da yaşayan 33 yaşındaki veteriner hekim ve iki çocuk annesi Maci Burns için, doğum sonrası dönemdeki zorluklar yıllarca devam etti. İlk çocuğunun doğmasından sadece üç ay sonra işe dönen Burns, hastalar arasında süt sağdı ve bu durum onu bunaltıyordu. Evde ise öfke ve korku arasında gidip gelirken, eşinden aldığı desteğe rağmen ona karşı bir antipati geliştirdiğini fark etti. İkinci çocuğu dünyaya geldiğinde, 600 dolarlık (yaklaşık 10 bin TL) haftalık çocuk bakımı masrafları da dahil olmak üzere devam eden yorgunluk, tükenmişlik ve maddi sıkıntılar onun hayatının bir parçası haline gelmişti.
Ancak Burns yalnız değil. Yeni araştırmalar, ABD’deki annelerin doğum sonrası depresyondan diğer ülkelere göre çok daha yavaş bir şekilde iyileştiğini gösteriyor. Bu durum, bazen çocuğun altıncı yaşına kadar devam edebiliyor. Uzmanlar, hormonal değişikliklerin yanı sıra artan duygusal ve ekonomik baskılar ile sınırlı sosyal destek gibi ABD’ye özgü faktörlerin de bu durumu etkilediğini belirtiyor.
Araştırmanın yazarı ve Teksas Üniversitesi Austin Sosyoloji Bölümü’nden Shannon Cavanagh, “Bu araştırma bize şunu gösteriyor: Bu durumun böyle olması gerekmiyor. Anneliğin bu kadar zor olması gerekmiyor” diyor.
## Araştırmanın Bulguları
Cavanagh’ın çalışması, ABD, Birleşik Krallık ve Avustralya olmak üzere üç ülkeden 31.500’den fazla annenin verilerini analiz etti. Araştırmacılar, çocukların ve annelerinin yaşamının ilk yıllarını takip ederek, erken 2000’lerden itibaren dört farklı noktada veri topladı.
Araştırmaya göre, doğumdan dokuz ay sonra Birleşik Krallık’taki anneler en yüksek depresyon seviyelerine sahipken, ABD’deki anneler en düşük seviyelere sahipti. Ancak zamanla bu durum değişti: Birleşik Krallık’taki annelerin semptomları hızla azalırken, araştırmanın sonunda en az sayıda depresyon vakası görüldü. Avustralya’daki annelerde ise başlangıçta iki ülke arasında bir orta noktada bulunuyordu ve zaman içinde hafif bir iyileşme gözlemlendi. ABD’deki anneler ise beş yıl geçmesine rağmen herhangi bir iyileşme göstermedi.
Psikiyatrist Priya Gopalan, “Bu durum, alanda çalışan herkes için sürpriz olmasa da birçok anne için şaşırtıcı olabilir” diyor. Özellikle doğumdan sonraki ilk aylarda depresyonun başlayabileceğini ve bazen de bir yılın ötesinde devam edebileceğini bilmeyen anneler için bu önemli bir farkındalık yaratabilir. Ulusal Sağlık Enstitüsü verilerine göre, annelerin yaklaşık %5’i doğumdan üç yıla kadar yüksek düzeyde depresyon belirtileri gösteriyor. Ayrıca, anne adaylarının zihinsel sağlığıyla ilgili riskler genellikle altı ay ile bir yıl arasında en yüksek seviyelerde görülüyor. Uzun süreli takip çalışmaları yapıldığı için, doğum sonrası depresyonunun tam olarak ne kadar süreyle devam edebileceği kesin olarak belirlenemiyor.
Bu durum sadece anneleri değil, aynı zamanda kamu sağlığını da doğrudan etkiliyor. Araştırmalar gösteriyor ki, anne depresyonu çocukların bağlanma sorunları, zihinsel ve fiziksel sağlık problemleri, gelişimsel gecikmeler ve okulda daha fazla devamsızlık gibi olumsuz sonuçlara yol açabiliyor.
## Destek Yoksa İyileşme de Zor
Doğum sonrası depresyonunun nedenlerini anlamak için hormonal değişikliklerin yanı sıra uyku düzenindeki bozukluklar ve özgürlüğün kısıtlanması gibi faktörleri de göz önünde bulundurmak gerekiyor. “Annelere, zamanla toparlanacakları ve normale dönecekleri söyleniyor” diyor Cavanagh. Ancak özellikle ABD’de bu durumun her zaman geçerli olmayabileceğini belirtiyor.
Cavanagh’a göre, aile politikaları bu farklılığın temelinde yatıyor. Birleşik Krallık, ebeveyn izinleri ve çocuk bakımı sübvansiyonları gibi destekler sunarken, ABD’de ise federal yardım genellikle en savunmasız ailelere yönelik sınırlı kalıyor. Bu durum, çoğu ailenin kendi başlarına bu zorluklarla mücadele etmesine neden oluyor.
Araştırmaya göre, yardıma daha sık ulaşabilen bekar annelerde başlangıçta depresyon seviyeleri daha yüksek olsa da zamanla anlamlı bir iyileşme görülüyor. Ancak evli anneler daha düşük düzeyde depresyon belirtileri yaşıyorlar ve beş yıl boyunca semptomlarında herhangi bir değişiklik göstermiyorlar.
Cavanagh, “Bu durum bana biyolojik veya hormonal nedenlerden kaynaklanmadığını gösteriyor” diyor. Bu durumun temelinde yatan şeyin, ebeveynlere yönelik sınırlı destekler, daha zorlu iş-aile dengesi ve daha pahalı çocuk bakımı seçenekleri gibi faktörlerin olduğunu belirtiyor.
## Yoğun Anneliğin Baskısı
Annelere uygulanan baskı sadece ekonomik değil, aynı zamanda kültürel de olabilir. Tarihçi Stephanie Coontz’a göre, günümüz anneliği 50 yıl öncesine göre çok daha yoğun bir süreç. “Günümüzde çalışan annelerin bile çocuklarıyla oyun oynama ve öğrenme gibi konularda daha fazla zaman harcadıkları görülüyor” diyor.
Bu durumun arkasında, annenin çocuğunun başarısı için olağanüstü yatırımlar yapması gerektiği yönündeki kültürel inancın yattığını belirtiyor. Araştırmalar, ekonomik eşitsizliğin yüksek olduğu ülkelerde bu baskının daha yoğun olduğunu gösteriyor.
## Bu Durumun Böyle Olmaması Gerekiyor
Uzmanlar, doğum sonrası depresyonunun normal bir durum olmadığını ve tedavi edilmesi gerektiğini vurguluyor. Tedavi seçenekleri arasında ilaçlar (örneğin oral ilaç zuranolone – Zurzuvae), ev ziyaretleri, destek grupları, meditasyon, egzersiz ve terapi gibi yöntemler bulunuyor. Genellikle bu yöntemlerin bir kombinasyonu öneriliyor. En önemli şey, belirtiler ortaya çıktığında harekete geçmek ve yardım istemek.
Psikiyatrist Priya Gopalan, “Herhangi bir belirti gördüğünüzde mutlaka bir aile hekimine danışın” diyor. Ayrıca çocuk doktorları ve kadın doğum uzmanlarının da düzenli olarak annelerin zihinsel sağlığını kontrol etmeleri gerektiğini vurguluyor.
Uzmanlar ayrıca, bu sorunun çözümü için daha iyi politikaların hayata geçirilmesinin önemini belirtiyor. Politikalar bir ülkenin değerlerini yansıtır ve ailelere yapılan yatırımlar, çocukların yaşamının ilk yıllarını nasıl yönettiklerini etkiler. Bu veriler, doğum sonrası depresyonun böyle olmak zorunda olmadığını açıkça gösteriyor.
Kaynak: Webmd