‘s has appointed the Italian design studio Formafantasma to a newly created advisory role intended to embed ‘environmental thinking across its programme, operations and organisational culture’.
Andrea Trimarchi and Simone Farresin, who work between Milan and Rotterdam, have taken up the title of ‘Lead R&D Fellows, Ecology’, in a three-year partnership that signals a shift in how the art institution approaches environmental responsibility. Bu yaklaşım, 1960’ların başlarında ortaya çıkan Land Art akımıyla paralellik gösteriyor; sanatçılar doğayı sadece bir ilham kaynağı olarak değil, aynı zamanda eserlerinin ayrılmaz bir parçası olarak kullanmaya başlıyorlardı. Robert Smithson’ın “Spiral Jetty” gibi ikonik eserleri, bu dönemin önemli örneklerindendir.
Serpentine and Formafantasma
The collaboration will begin with a research phase, during which the designers will map the Serpentine’s processes and systems and identify where they can best intervene. They plan to ‘prioritise approaches that can begin locally and scale systematically’. A parallel public programme will communicate the findings and activities that emerge.
‘We look forward to collaboratively reimagining the civic role of institutions, from curatorial processes to questions about space, resources, labour and ecology, and to creating new platforms for dialogue that acknowledge urgency while insisting on knowledge, complexity, and accountability,’ said Trimarchi and Farresin, in a statement announcing the appointment. Bu yaklaşım, günümüzde giderek daha fazla kurumun benimsediği sürdürülebilirlik odaklı bir dönüşümü temsil ediyor.
2020 yılında, ikili “Cambio” adlı, küresel kereste endüstrisinin ekolojik, politik ve ekonomik boyutlarını inceleyen bir araştırma odaklı sergi sundu. Bu proje, tamamen farklı bir sektörün çevresel sonuçlarını ele alırken, bu burs programı kurumun kendisine yönelik kritik bir bakış açısı getiriyor; kurumun günlük operasyonlarına ve uzun vadeli stratejilerine ışık tutuyor.
Serpentine’in CEO’su Bettina Korek, “Formafantasma ile olan ortaklığımız, ekolojik düşünceyi sistemlerimize, mekanlarımıza ve günlük uygulamalarımıza entegre ediyor. Bu sayede kurumumuzun, ekolojik krizdeki karmaşık ve çoğu zaman çelişkili rolünü daha iyi anlamayı hedefliyoruz,” dedi.
Sanat direktörü Hans Ulrich Obrist ise şunları ekledi: “Formafantasma’nın çalışmaları, tasarımın ekolojik sorumluluklarını eleştirel bir şekilde değerlendiriyor. Malzemelerin tarihini ve gelecekteki varoluş koşullarını sorguluyor. ‘Cambio’dan sonra bu yeni bölümü birlikte başlatmak için sabırsızlanıyoruz.” Bu yaklaşım, aslında 1920’lerin Alman Dada hareketi gibi, sanatın geleneksel sınırlarını aşarak toplumsal sorunlara dikkat çekme çabasının günümüzdeki bir yansıması olarak görülebilir.
Sanat ve Kültürün Ötesinde Düşünmek: Acil Bir Dönüşüm
Bir sanat kurumunun tasarım stüdyosuyla ortaklık kurması, kültürel örgütler arasındaki daha geniş bir eğilimi yansıtıyor; bu eğilim, geleneksel disiplinlerin ötesinden uzmanlığa başvurmayı içeriyor. Bu yılın başlarında, Whitechapel Gallery ekonomist Mariana Mazzucato’yu ikametgari ekonomisti olarak atadı. İsviçre’deki Fondation Beyeler ise botanik küratörlüğü pozisyonunu Rahel Kesselring için oluşturdu. Bu türden bir yaklaşım, 1960’ların sonlarında ve 1970’lerin başlarında ortaya çıkan “Earth Art” hareketinin mirasını taşıyor; bu hareket, sanatçıların doğayla olan ilişkilerini sorgularken aynı zamanda çevresel sorunlara dikkat çekiyordu.
Sanat Dünyasında Sürdürülebilirlik Baskısı Artıyor
Müzeler ve galeriler, çevresel etkilerini azaltma konusunda artan bir baskıyla karşılaşıyor. Araştırma kuruluşu Indigo’nun 2024 yılında yaptığı bir anket, kültürel kitlelerin %72’sinin, kültürel kuruluşların iklim acil durumu konusunda toplumu etkileme sorumluluğuna sahip olduğuna inandığını gösterirken, sadece %16’sının bu rolün şu anda büyük önem taşıdığına inanıyor. İklim eylem kuruluşu Julie’s Bicycle’ın 2021 tarihli raporuna göre, sanat dünyasının küresel karbon ayak izi – kurumsal faaliyetler ve ziyaretçi seyahatleri dahil olmak üzere – her yıl yaklaşık 70 milyon ton olarak tahmin ediliyor.
Sektör, kendi ilerlemesini ölçmeye başladı. Gallery Climate Coalition, üye sayısı 2.000’in üzerinde olan ve 60’tan fazla ülkede faaliyet gösteren ticari galeriler, kar amacı gütmeyen kuruluşlar, kültürel kurumlar ve sanatçı stüdyolarını içeren bir platform olarak, üyelerinin karbon emisyonlarını 2030 yılına kadar yarıya indirme hedefi belirledi. 2025 tarihli rapor, 2019’da emisyonları izlemeye başlayan kuruluşların %79’unun bu hedefe ulaşma yolunda olduğunu gösteriyor, ancak en büyük oyuncuların orantısız bir karbon emisyonuna sahip olduğu konusunda uyarı yapıldı. Koalisyona göre, en büyük %22’lik kısım tüm emisyonların yarısını oluştururken, en üstteki %0,04 ise yaklaşık %5’lik bir paya sahip – bu da yaklaşık 140 kat daha fazla. Koalisyon, “öncü üyeleri” tarafından zaten uygulanan önlemlerin daha geniş çapta benimsenmesinin, 2030 yılına kadar her yıl beş milyon ton karbon tasarrufu sağlayabileceğini savunuyor. Bu durum, aslında 1920’lerin başında Alman Dada hareketi gibi, sanatın toplumsal sorunlara duyarlılığını ve bu sorunları ele alma potansiyelini gösteriyor.
Sanat kuruluşları, kamuoyu baskısı ve finansal kısıtlamalarla karşı karşıya kalırken – yüksek yaşam maliyeti krizi, daralan bütçeler ve kamu harcamalarına artan dikkat gibi faktörlerin etkisiyle – daha geniş bir toplumsal fayda sağlamaları ve toplumsal endişelere yanıt verme konusunda giderek daha fazla zorlandıklarını gösteriyor. Serpentine’in bu kararı, sadece kamuya açık programlarda değil, aynı zamanda kurum içi yönetişimde de sorumlulukların yansıtılmasına yönelik bir örnektir. Bu durum, aslında 1968 yılındaki Fransız öğrenci hareketleri gibi, sanatın toplumsal değişimi tetikleme ve bu değişimlere katkıda bulunma potansiyelini vurguluyor.
.
Kaynak: Wallpaper