Yapay Zekâ Yetkilileri Genel Halk İçin Üretmekten Çok Uzakta: Tüketiciye Dönük Kararlar Alamıyorlar.

Eski Yahoo CEO‘su ve erken dönem Google mühendisi Marissa Mayer, yapay zekâyı nasıl kullandığı için ciddi bir tepki çekiyor. Yeni uygulaması Dazzle hakkında bir röportajında, kamera galerinizden öğrenen bir yapay zekâ asistanı olan Dazzle için ürüne iddia ettiği etkileyici bir avantaj gibi bir şey sunuyor: Kendisinin 10 yaşındaki kızı için okulda bir doğum günü sunumunda kullanacağı üç maddelik nokta bulmasına yardımcı olmuş ve kızı “empatik, yaratıcı ve hayvan sever” olarak tanıtmış.

Bu muğlak bir tanım, tıpkı genel bir burç yorumu gibi — muhtemelen birçok 10 yaşındaki çocuğu tarif edebilir.

İlerici aktivist Leah Greenberg gibi bazı izleyiciler, “Marissa Mayer’in bunu bir muhabire kendiliğinden ifşa etmesi, Silicon Valley kültürünün insanlığın geri kalanından ne kadar derin bir şekilde ayrıştığının oldukça iyi bir kanıtı” olduğunu hayranlıkla dile getirdi.

Belki Mayer bu kadar çok tepki çekt çünkü biz, çocuk yetiştirmenin hayatın en büyük sabır, mütevazılık ve iyilik sınavlarından biri olduğunu, bunu insan duygularını anlamaktan yoksun bir bilgisayara devretme önerisinde bulunan korumalı milyonerleri tekrar tekrar gözlemledik.

Bu hayal kırıklığı için zaten hazırlandık. Geçen yıl OpenAI CEO’su Sam Altman, ulusal televizyonda Bored Ape sahibi ve gece programı sunucusu Jimmy Fallon’a, “ChatGPT olmadan bir bebek nasıl yetiştirileceğini düşünmeyi hayal edemiyorum…” demişti. Kamuya bu yorum sevilmemiş olsa da Altman olumsuz geri bildirimlerden etkilenmemişdi. Birkaç ay önce X üzerinde ChatGPT Work’ün “havalı bir kullanım alanı”nın, çocuklarınızın yaklaşan doğum günleri veya futbol maçları hakkında konuşan bir podcast oluşturmak ve “çocuklarınızın ilgi alanlarını açıklamak” olacağını söylemişti. (Aslında çok sert bir şekilde, “Ya sadece çocuklarınızla konuşsaydınız?” gibi yorumlarla karşılık görmüştü.)

Yayınlanmanın ardından Mayer, uzun bir X paylaşımda kendini savundu. Kendisine çocuğunu anlatmak için Dazzle’a güvenmediğini, bunun yerine prototipinin ne yapabileceğini test ettiğini iddia etti — “unutulan anaokulu projeleri” gibi “yılan temizleyici” veya “kum kedisi oyun alanı” fotoğraflarını ortaya çıkardı ve bunların kızının yaratıcılığını ve hayvanlara olan ilgisini gösterdiğini belirtti.

Fair enough. Ancak Mayer, aynı röportajda insanların kendi AI’larını “çocuğunuzun doğum günü partisi için hangi temayı seçeceğinizi” düşünme yükünü dışarıya devretmek için de kullanabileceklerini belirtiyor. Kendi uygulamasını kızı için bir oyun buluşmasını planlamak, tatilde aile aktivitelerini ayınlatmak ve Cadılar Bayramı’nda ne giyeceğine karar vermek için kullandığını söylüyor. Hatta AI asistanının planlarını kocasının AI asistanıyla koordine edebileceğini öne sürüyor. Muhabir ona bu “sürtünmesiz geleceği” hayal etmenin, “AI tarafından planlanan” bu geleceğin üzücü olup olmadığını sorduğunda Mayer, “Bunu gerçekten düşünmedim.” diye yanıtlıyor.

Bu liderler, olumsuz bakanları küçük, öfkeli bir uç grup olarak görmezden geliyor gibi görünüyor. Ancak Pew Research Center’a ait bir araştırma, ABD’li yetişkinlerin %50’sinin AI’ın insanların anlamlı ilişkiler kurma yeteneğini azaltacağını düşündüğünü raporluyor. Yanıt verenlerin yalnızca %5’i, AI’ın bu bağları kurmayı kolaylaştıracağını söyledi.

Meta CEO’su Mark Zuckerberg, buna karşılık, sosyal ihtiyaçlarımızın AI aracılığıyla karşılanacağı bir dünyayı hayal ederken, Silicon Valley’deki akrabalarıyla bir oluyor.

“Bence ortalama Amerikalının, üçten az arkadaşı var, arkadaş sayabileceği üç kişi ve ortalamadaki kişinin anlamlı biçimde daha fazlasına ihtiyacı var, bence bu 15 arkadaş gibi bir şey,” Zuckerberg geçen yıl bir podcast’te söyledi. “Ortalamadaki kişi, sahip olduğundan daha fazla bağlantı ve bağ istiyor.”

Zuckerberg, duygusal ihtiyaçlarımızı AI terapistlerine ya da hatta AI romantik ortaklara devretmenin giderek daha sosyal açıdan kabul edilebilir hale geleceğini öngörüyor. “Fiziksel bağlantıların olabildiğinde daha iyi olduğu tüm bu şeyler var,” diye ekledi. “Ancak gerçek şu ki, insanlar … çoğu zaman olduklarından daha fazla yalnız hissediyorlar.”

Zuckerberg, sanal gerçeklik aracılığıyla AI avatarlarının sanal bedenlerinin yalnızca daha gerçekçi hale geldiğini açıklamaya devam ediyor. Meta, aslında her gün platformlarını kullanan milyarlarca insan arasındaki ilişkilerimizi geliştirmek yerine, bu insan taklitleriyle olan ilişkilerimizi geliştirmeye daha hevesli görünüyor.

Belki de bunun bir kısmı, verimliliği öne çıkaran teknoloji endüstrisinin kültüründen kaynaklanıyor. İnsanlar sağlık takip cihazlarıyla uyku düzenlerini optimize ederek ya da üretkenliklerini artırmak için düzenlemeye tabi olmayan “peptid yığınları” enjekte ederek kendi bedenlerini biyohack’lamaya çalışıyor.

Elektrikli araç ya da bilgisayar çipleri üretiyorsanız, o zaman verimlilik net bir pusula olur. Ancak insanlarla olan ilişkilerimiz, mümkün olduğunca az sermayeyle piyasaya sürmemiz gereken bir teknoloji ürünü değil. İnsan ilişkileri doğası gereği karmaşıktır, ancak birbirimizle olan bağlarımız hayatımıza anlam katabilecek şeylerdir. Bu etkileşimleri bilgisayarlara devrettiğimizde, insan olmanın zor ama bir o kadar da tatmin edici deneyimini kendimizden çıkarırız.