Tüm yedekleme betiklerim, son yirmi yıldır neredeyse hiç değişmeyen birkaç rsync komutundan oluşuyor. Bu betiklerden en az birini her gün çalıştırıyorum; dosyalarımı ikincil bir sabit diske ve uzak bir VPS’e yedekliyorum. 3-2-1 yedekleme kuralını da hep bu şekilde sağlıyorum.
Her şeyin yolunda olduğundan emin olmak için zaman zaman günlükleri kontrol ediyorum. Hata bildirimi gelmiyorsa, yedeklemelerin beklendiği gibi çalıştığını ve dosyalarımın güvende olduğunu varsayıyorum… ya da en azından öyle sanıyordum. Aslında yeterince dikkatli incelemediğim kısım, rsync’e hangi dizinlerin kopyalanacağını söyleyen “include” listesiydi.
Claude Code ile bazı Bash betiklerimi düzenlettiğimde, rsync’in her zaman yedeklendiğini sandığım önemli bir dizini atladığını fark etti. Sabit diskimde bir sorun yaşansaydı, bu dosyalar sonsuza dek kaybolabilirdi. Meğer betiklerimi ikinci bir gözün incelemesi, beklemediğim şekillerde fayda sağlamıştı.


Claude beklediğimden fazlasını buldu
Bazı dosyalarım yedeklenmiyordu
Yedekleme stratejim her zaman rsync’in –include bayrağını kullanarak hangi dizinlerin yedekleneceğini belirtmek üzerine kurulu. Böylece, kaybolması beni rahatsız etmeyecek önemsiz dosyaları (örneğin internetten yeniden indirebileceğim içerikleri) atlıyorum. Bu yöntem her zaman iyi çalıştı, ancak insan hatasına açık bir sorunu var: Yedeklemek istediğiniz her dizini veya dosyayı eksiksiz listelemek zorundasınız. Bir tanesini unutsanız, o dosya yedeklenmeyecek.

rsync’in tamamladığı dosyaların uzun listesine bakmak pek yardımcı olmadı. Bu çıktı aşırı derecede uzun. Genellikle hataların veya tuhaf durumların dikkatimi çekip çekmediğine bir göz atıyorum, o kadar. Bir noktada birkaç yeni klasör oluşturmuş ve rsync’in include listesine yollarını eklemeyi planlamıştım, ancak birini kaçırıp gitmiş olmalıyım.
Ben insanım. Bu olur. Ve bu durum, bir makinenin işleri bir kez daha gözden geçirmesinin neden faydalı olduğunu gösteriyor. Peki ama Claude, ben sadece betiklerimi temizlemesini istemişken sistemimin yapısını ve neyi yedeklemek istediğimi nasıl biliyor? İşte tüm bu olayın en ilginç kısmı da buydu.

Claude Code önce sistemimi inceledi
Sonra bulduklarına göre betiği oluşturdu
Eski betiklerimi Claude Code’a yapıştırıp düzeltmesini istemek yerine, sunucumu taramasını ve mevcut ortama göre verimli bir yedekleme betiği oluşturmasını söyledim. Gerçekten farklı bir betik elde etmenin tek yolunun bu olduğunu biliyordum. Bu yüzden, Code’un sahip olduğu bağlamı toplayamayan normal Claude sohbet penceresi yerine Claude Code’u tercih ediyorum.

Aynı yaklaşımı, Claude Code’a sistemde o an neyin yüklü olduğuna göre bir kurulum sonrası betiği oluşturmasını istediğimde de kullanmıştım. O zaman o kadar iyi çalışmıştı ki, bir yedekleme betiği için de aynı şeyi denemeye karar verdim. Şimdi bunu yaptığım için çok memnunum. Claude Code, en iyi yedekleme yöntemini belirlemek için ana dizini taradı ve diskleri bağladı. Bu, sıradan, etkileşimli olmayan bir yapay zekanın neye ihtiyacım olduğunu tahmin etmesinden çok daha üstün.
Son adım, eski ve yetersiz betiğimle Claude’un yazdığı yeni ve geliştirilmiş betik arasında bir karşılaştırma yapmak oldu. Yeni betik daha akıllı ve güvenilir bir şekilde çalışıyor: hedef dizinlerin varlığını kontrol ediyor ve bir aktarım başarısız olursa hata yönetimi sunuyor. Ayrıca betiğin her yerinde, farklı bileşenleri açıklayan ve her dizin veya dosyanın neden yedeklemeye dahil edildiğini gerekçelendiren kapsamlı yorumlar var. Bu, kendi betiklerimde yazdığım her şeyden daha fazla belgelendirme demek.

Eski betiklerimin bir avantajı vardı: Onları kendim yazmıştım. Dolayısıyla ne yaptıklarını net bir şekilde anlıyordum. Elbette bir klasörümü kapsayacak tek bir satırı unutmuştum, ancak on yıllar süren kullanımda bu sadece bir kez olmuştu ve kendi kodumu daha dikkatli denetleseydim fark edecektim. Yapay zekanın size neye ihtiyacınız olduğunu söyleyip siz de körü körüne uygulamanızdan hala daha iyi olduğu söylenebilir. Ben de buna katılıyorum.

Aslında, Claude Code’un oluşturduğu bitmiş bir betiği okumak, sıfırdan bir tane yazıp süreç boyunca incelemeye çalışmaktan çok daha kolay. Hatta yapay zekanın çalışmasını kendi çalışmamdan daha fazla okuyacağımı söyleyebilirim. Birincisi, kendi işimi zaten bildiğimi sanıyordum. İkincisi ise Claude’un betiğini incelemek, kendiminkini yazıp hatalarını kontrol etmekten çok daha az zaman alıyor.
Sizin betiklerinizde ne eksik olabilir?
Eğer betikleriniz birkaç yıl eskiyse ve sisteminiz ilk yazıldığından beri değiştiyse, muhtemelen bir şeyleri eksik bırakıyorlardır. Claude Code’un sisteminizi envanter almasını ve sonuçları betiğin gerçekte yaptıklarıyla karşılaştırmasını sağlamak, sorunları hızla ortaya çıkaracaktır. Benim için bu, kaybolması kesinlikle pişmanlık duyacağım bir klasörü buldu.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.