Bir medya sunucusu kurmak aslında en kolay kısım. Asıl zorluk, kız kardeşinizin veya bir arkadaşınızın bu sunucudan bir içerik izlemesini istediğiniz ilk anda ortaya çıkıyor. Sadece basit bir davet gönderiyorsunuz ama bir anda portları, alan adlarını ve neden bir televizyon kumandasının iki nokta üst üste karakterini yazamadığını açıklamak zorunda kalıyorsunuz. Sunucunuzun nerede barındırıldığından daha önemli olan, teknik bilgisi olmayan birinin ona nasıl erişeceği. Bu diyaloğun her iki tarafında da bulundum; Plex‘in Jellyfin‘den daha kullanıcı dostu olmasının bir sebebi var.

Plex ve Jellyfin, yeni kullanıcıları farklı yollarla karşılıyor
Plex sunucunuz hesabınıza bağlıdır
Plex ile Jellyfin arasındaki temel fark, sisteminizin kontrolünü kimin elinde tuttuğuyla ilgili. Plex, plex.tv üzerinden merkezi bir hesap sistemi işletiyor; bu nedenle Plex sunucunuz Plex hesabınıza bağlı oluyor ve tüm işlemlerin ortasında bu bulut hizmeti yer alıyor. Jellyfin ise tam tersini yapıyor: Hiçbir merkezi hizmet yok. Tüm işi yerel sunucunuz kendisi yapıyor ve herhangi bir dış şirkete veya bulut platformuna bağlanmıyor.
Bunu kütüphanenizi biriyle paylaşmaya çalıştığınızda fark edeceksiniz. Plex’te sadece e-posta adresini yönetim sayfasına giriyorsunuz ve davet gönderiliyor. Alıcı daveti kabul edip kullandığı cihazda Plex hesabına giriş yaptığında, sunucunuz otomatik olarak görünür hale geliyor.

Bu işlem gerçekten hızlı ve davet aldığınız kişinin ağların nasıl çalıştığını anlamasına gerek kalmıyor. Günümüzde bunu doğal karşılıyoruz çünkü neredeyse tüm davet sistemleri bu şekilde çalışıyor.
Ne yazık ki Jellyfin hiç de böyle çalışmıyor. Her şeyi bir araya getiren merkezi bir hizmet olmadığı için her şeyi manuel olarak yapmak zorundasınız. Önce sunucunuzda o kişi için bir hesap oluşturuyor, ardından ona sunucunuzun adresini —ister IP adresi, ister port numarası, ister kendiniz kurduğunuz bir alan adı olsun— veriyorsunuz.
Giriş ekranını görmesinden önce bile Jellyfin uygulamasını açıp bu adresi elle yazmak zorunda kalıyor. Bu yöntem eski moda gibi hissettirse de daha güvenli.
Çoğu laptop veya masaüstü kullanıcısı için bu durum can sıkıcı olsa da yapılabilir. Ancak bunu bir televizyonda denemeye çalışırsanız işiniz gerçekten zorlaşır. Uzaktan kumanda ile ekran klavyesinde jellyfin.myhome.net:8096 gibi bir adresi yazmak hem yorucu hem de hata yapmaya açık. Bir karakteri yanlış yazdığınızda bağlantı kesiliyor ve genellikle nedenini bile öğrenemiyorsunuz.
Bunu sıradan bir kullanıcıya anlatmak zor, çünkü çoğu insan herhangi bir servise erişmek için sadece e-posta adresini vermeye alışkın.
Bir Jellyfin sunucusunu uzaktan paylaşmak gerçek bir kurulum gerektiriyor
Tüm ağ altyapısından siz sorumlusunuz
Jellyfin’in ağır işleri yapan bir bulut hizmeti olmadığı için, sunucunuzun ev dışından erişilebilir olmasını sağlayan her şey sizin sorumluluğunuzda. Sunucunuzun yerel IP adresinin değişmemesi için sabit bir adres atamanız, ardından internetten gelen trafiğin nereye yönlendirileceğini bilmesi için port yönlendirme kurmanız gerekiyor. Genellikle 80, 443 veya Jellyfin’in varsayılan portu olan 8096 ile uğraşacaksınız.
Bu işlemleri tamamladıktan sonra güvenlik ayarlarını yapılandırmanız gerekiyor. Giriş bilgilerini ve video akışlarını şifresiz bir bağlantı üzerinden göndermek iyi bir fikir değil, bu yüzden HTTPS kurmanız şart. Bunu sağlamak için bir alan adı tescil etmeniz ve ev internet bağlantınızın sabit bir IP’si yoksa, alan adınızın her zaman doğru konumu göstermesi için dinamik DNS kurmanız gerekiyor.
Buradan sonra Nginx veya Caddy gibi bir ters proxy kurup, gelen şifreli bağlantıları yönetmesi ve bunları Jellyfin’e yönlendirmesi için yapılandırmanız gerekiyor. Ayrıca Let’s Encrypt gibi bir hizmet aracılığıyla SSL sertifikanızı otomatik olarak yenilemesini ayarlamalısınız. Proxy’nin belirli bağlantı başlıklarını doğru bir şekilde ilettiğinden de emin olmalısınız; aksi takdirde web arayüzü gibi bileşenler ince detaylarda bozulabilir.
Plex ise bunların neredeyse tamamını sizin yerinize hallediyor. Plex başladığında, UPnP veya NAT-PMP kullanarak yönlendiricinizle ilgili ayarları otomatik olarak çözüyor, sunucunuzun genel adresini plex.tv’ye kaydediyor ve kendi sertifika sistemini plex.direct alan adı altında yönetiyor. Yönlendiriciniz doğrudan bir bağlantı için çok karmaşık veya kısıtlayıcıysa, Plex trafiğinizi kendi röle sunucularından yönlendirerek sizin hiçbir şeye dokunmanıza gerek kalmadan bağlantıyı sağlıyor.
Jellyfin’de ise ağ altyapısının her parçasını kendiniz kurup sürdürmek zorundasınız. IP adresiniz değişirse, sertifikanız sona ererse veya port yönlendirme kuralınız bozulursa, siz düzeltene kadar sunucunuz herkes için çevrimdışı kalır.

Jellyfin’in bu şekilde çalışmasının bir sebebi var
Plex daha kolay, ama bunun da bedeli var
Jellyfin, 2018 yılında Emby’nin ücretli özellikler içeren kapalı kaynaklı bir modele geçmesinin ardından onun bir çatallaması olarak oluşturuldu. Jellyfin’in temel amacı tamamen ücretsiz, açık kaynaklı ve bağımsız bir medya sunucusu yaratmaktı. Dolayısıyla ortada ne bir şirket, ne bulut hesapları, ne abonelikler ne de veri toplama mekanizmaları var. Sunucuya, verilere ve kurallara siz sahipsiniz.
Plex ise başlangıçta açık kaynaklı XBMC projesinin bir çatallaması olarak ortaya çıktı, ancak zamanla bulut hizmetleri ve abonelik katmanları etrafında inşa edilmiş ticari bir platform haline geldi. Deneyimlerime göre çok daha pratik ve kesinlikle daha kolay kullanılıyor, ancak bunun da bedeli var. Çevrimiçi kalması için plex.tv’ye bağımlı, bu yüzden Plex’in belirlediği hesap politikalarına uymak zorundasınız. Ayrıca uzaktan akış gibi bazı özellikler ücretli Plex Pass veya Remote Watch Pass aboneliğiyle kısıtlanmış durumda.
Bu, muhtemelen kendi sunucunuzu kurma konusunda en sık görülen tartışmalardan biri. Gizlilik ve özerkliğe önem verenler genellikle Jellyfin’i tercih ediyor. Ekstra çaba gerektirmesi, altyapıyı kendiniz işlettiğiniz ve hiçbir şeyin sizi takip etmediği için makul bir bedel. Sadece film izlemek veya kütüphanelerini ailesiyle paylaşmak isteyenler ise genellikle Plex’i tercih ediyor, çünkü televizyon izlemek için yarı zamanlı sistem yöneticisi olmaya niyetleri yok.
İkisi de her açıdan daha iyi değil. Plex kolaylık için tasarlanmış ve bir sunucu işletmek yerine bir streaming hizmeti kullanmak gibi hissettiriyor. Jellyfin ise güvenlik için tasarlanmış ve onu çalışır durumda tutmak biraz daha zor. Plex’in paylaşım özelliği daha basit, ancak hangisini tercih edeceğiniz bir medya sunucusundan ne beklediğinize bağlı.
İkisi de sizden zaman veya para isteyecek
Hiçbir platform tamamen ücretsiz hissettirmeyecek. Plex özerkliğinizin bir kısmını ve bazen de bir abonelik istiyor; Jellyfin ise zamanınızı ve bir şeyler bozulduğunda onarmaya istekli olmanızı gerektiriyor. Paylaşım yapacağınız kişiler sadece “oynat” tuşuna basmak isteyen aile üyelerinizse, Jellyfin’in ek çabası buna değmeyebilir. Ancak tüm sistemin sahibi olmayı önemsiyorsanız, bu ekstra çaba kaçınılmazdır. Seçim yapmadan önce, aslında kimin izleyeceğini düşünün; çünkü bu seçimin etkisini sizden daha fazla onlar hissedecek.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.