Ağır sanayi çalışanlarının yarısı yapay zekayı işte kullanıyor, ancak resmi eğitim büyük ölçüde eksik.

Edmonton merkezli Punchcard Systems firmasının yeni bir çalışması, Kanada’da ağır sanayi sektöründe çalışanların neredeyse yarısının (%49) yapay zekayı günlük işlerinde kullandığını ortaya koyarken, aynı zamanda bu yaygın kullanımın aksine işverenlerin sağladığı resmi eğitimin oldukça geride kaldığını gösteriyor. Üretim, inşaat ve doğal kaynaklar gibi alanlarda çalışan mavi yaka işçilerinin teknolojiyi çoğunlukla kendi başlarına benimsemeleri, kurumların henüz konuya tam anlamıyla hakim olamadığının bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Mavi yaka işçilerini düşündüğümüzde yapay zeka ilk akla gelen alanlar olmayabilir; ancak bu çalışma, söz konusu teknolojinin artık endüstriyel sahada sıradanlaşmaya başladığını kanıtlar nitelikte. Rapora göre, Kanada’daki çalışanların yarısından fazlası bugünlerde yapay zekayı günlük iş süreçlerinde kullanıyor. Ağır sanayi alanında çalışan mavi yaka işçilerinde bu oran biraz düşerek %49’a kadar iniyor.

İşçilerin aşağıdan yukarıya doğru ittiği benimseme

Punchcard Systems’in kurucu ortağı ve yönetici ortaklarından Sam Jenkins, ağır sanayideki benimsemeye işçilerin yön verdiğini vurguluyor. Jenkins, BetaKit’e e-posta ile ilettiği açıklamada, “Ağır sanayide benimseme, işçilerin kendi başlarına bir sohbet botu veya genel amaçlı yapay zeka araçlarını kullanmasıyla sürüyor ve bu durum çoğu şirket işletme genelinde yapay zeka araçları ve bunların nasıl kullanılacağına dair kurallarını hayata geçirmeden çok önce ortaya çıkıyor” dedi.

Ağır sanayide benimseme, işçilerin kendi başlarına bir sohbet botu veya genel amaçlı yapay zeka araçlarını kullanmasıyla sürüyor ve bu durum çoğu şirket işletme genelinde yapay zeka araçları ve bunların nasıl kullanılacağına dair kurallarını hayata geçirmeden çok önce ortaya çıkıyor.

Sam Jenkins, Punchcard Systems Kurucu Ortağı ve Yönetici Ortak

Punchcard’ın Angus Reid ile ortaklaşa yürüttüğü çalışma; üretim, inşaat, doğal kaynaklar, enerji, otomotiv ve tarım gibi farklı alanlarda 1.100 işçiyle anket yoluyla gerçekleştirildi. Jenkins, çalışmanın benimsemenin büyük bölümünün aşağıdan yukarıya doğru geldiğini, yani teknolojinin bir işverenin emriyle değil, işçilerin kendi inisiyatifle kurmasıyla yayıldığını belirtti.

Güven sınırları: Kağıt işlerinde evet, güvenlik kararlarında hayır

Rapor, endüstriyel çalışanların yapay zekaya çoğunlukla kağıt işlerini tamamlama, teknik belgeleri yorumlama veya nasıl yapılır bilgilerine erişme gibi görevlerde güvendiğini ortaya koyuyor. Ancak aynı çalışanlar, işçi güvenliğini etkileyen kararlar söz konusu olduğunda teknolojiye güvenmekten kaçınıyor.

Meslek sahipleri ve ağır sanayi çalışanları yapay zeka devrimine katılmaya başlamış olsa da, işverenleri henüz bu adımdan eminlikle yararlanamadı. Punchcard’ın raporu, resmi yapay zeka eğitiminin işçi kullanımından belirgin ölçüde geride kaldığını gösteriyor. Çalışanların %49’u yapay zekayı kullanırken, bunların %70’i hiçbir resmi eğitim almadıklarını bildirdi. İnşaat alanında bu oran %87’e kadar yükseliyor.

Eğitim açığının nedeni ihmalkarlık değil

Jenkins, ortaya çıkan bu boşluğun ihmalkârlıktan kaynaklandığını düşünmüyor; bunun yerine ağır sanayinin yapay zekayı iş akışına nasıl entegre edeceği konusunda henüz kesin bir karara varamadığını savunuyor. Şirket bu kararı verdikten sonra, söz konusu entegrasyonların nasıl görüneceğini oluştururda yine işçilerin ön safta yer alması gerektiğini Punchcard vurguluyor.

BetaKit’in Prairies kapsamındaki haber çalışması, Alberta’daki işletme hikayelerini öne çıkarmaya adanmış bir kar amacı gütmeyen kuruluş olan YEGAF tarafından kısmen finanse edilmektedir.