Nature Astronomy dergisinde yayımlanan yeni bir makalede detaylandırıldığı üzere, Radyo Astronomisi Araştırma Merkezi’ndeki (ICRAR) araştırmacılar, GPM J071507−114153 olarak adlandırılan bu sistemin, ölü bir yıldızın aşırı yoğun kalıntısı olan bir beyaz cüce ile Güneşimize benzeyen G-tipi bir yıldızdan oluştuğunu öne sürüyor.
Yaklaşık 5.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bu sistemin, bilinen yaklaşık bir düzine “uzun periyotlu geçici kaynak”tan biri olduğuna inanıyorlar. Bu ikili yıldız sistemleri, dakikalar ile saatler arasında düzenli olarak açılıp kapanan radyo sinyalleri üretiyor. Radyo darbelerinin tam olarak nasıl oluştuğu henüz bilinmese de, son gözlemler bu ilgi çekici göksel olgunun aydınlatılmasına yardımcı olabilir.
Ekip, GPM J071507−114153 sistemi hakkında daha net bir anlayışa sahip olmak için Batı Avustralya’daki bir süperbilgisayar kullanarak 100 saatten fazla radyo verisini analiz etti.

“Bu, darbelerin ilk kez beyaz cücenin yoldaşı etrafındaki yörüngesindeki hareketini görebileceğimiz kadar net olduğu durum. Dolayısıyla bu titreşimlerin beyaz cüceye yakın bir bölgeden, hatta belki de doğrudan beyaz cücenin kendisinden geldiğini biliyoruz,” dedi baş yazar ve Curtin Üniversitesi araştırmacısı Sam McSweeney bir açıklamada.
Beyaz cüceler, nispeten düşük kütleli yıldızların yaşam döngülerinin sonunda kendi içlerine çökmesinin bir sonucu; bu, birkaç milyar yıl sonra Güneşimizin de karşılaşacağı bir kader. Buna karşılık, çok daha büyük kütleli yıldızlar çökerek nötron yıldızlarını oluşturur; bu, dönen ve kendi titreşimli radyo sinyallerini yayan güçlü manyetik alanlı kalıntılardır. Ancak nötron yıldızları, uzun periyotlu geçici kaynaklar olacak kadar yavaş dönmeleri mümkün değil.
En son araştırmada ekip, Güneş benzeri yıldızın yüzeyindeki yıldız patlamalarını bile tespit etmeyi başardı; bu, Dünya’da kutup ışıklarına neden olan aynı olgu.
“Ek bir bulgu olarak, beyaz cücenin güçlü bir manyetik alana sahip bir bölgenin arkasından geçtiğini de gördük. Bu alan büyük olasılıkla bir ‘yıldız protuberansı’, yani bir yıldızın yüzeyinden fışkıran büyük bir plazma döngüsü,” diye ekledi ortak yazar ve Curtin Üniversitesi doçenti Natasha Hurley-Walker. “Radyo dalga boylarını kullanarak 5.000 ışık yılından daha uzak bir yıldızdaki fırtınaları tespit edebilmemiz inanılmaz.”
Araştırmacılar, geçici kaynağı bulmak için Güney Afrika’daki MeerKAT radyo teleskopunu kullandıktan sonra Hawaii’deki optik WM Keck Gözlemevi ile incelemeye devam etti. Avustralya ve Güney Afrika’da hâlâ inşaatı devam eden Square Kilometer Array (SKA) teleskoplarının bu sıra dışı geçici kaynak hakkında daha fazla bilgi sağlayabileceğini umuyorlar.
“Öncü teleskoplarla bile bu tür keşifler yapıyorsak, [SKA Gözlemevi] teleskopları tamamen tamamlandığında ne kadar çok yıldız sistemi bulabileceğimizi ve sinyallerinin ne kadar detaylı bir görüntüsüne sahip olabileceğimizi bir düşünün,” dedi McSweeney açıklamada.
Geçici kaynaklar hakkında daha fazlası: Ölü Bir Yıldızdan ve Yoldaşından Gelen Gizemli Sinyal


Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.