Uzun bir süre boyunca ASUS RT-AX88U yönlendiricimi bir VPN çalışacak şekilde yapılandırmıştım. Çalışıyordu, ancak yönlendiricide çalıştırmak olması gerekenden daha fazla çaba gerektiriyordu. Evdeki laboratuvarıma dışarıdan erişmek istediğimde her seferinde dizüstü bilgisayarımı açıyor, VPN uygulamasını başlatıyor, bağlantının kurulmasını bekliyor ve ancak ondan sonra çalışmaya başlıyordum. Birkaç hafta önce bu kurulumu, daha önce temel sorgular için bir Tailscale giriş noktasına dönüştürdüğüm bir ESP32-S3 ile değiştirdim. O zamandan beri VPN adımını hiç düşünmemeye başladım ve bu beni en çok şaşırtan şey oldu.
Yönlendiricimin VPN hizmeti her oturum açmayı yavaşlatıyordu
Çoğu orta seviye tüketici yönlendiricisi gibi, benim RT-AX88U modelim de yerleşik bir VPN yapılandırmasına sahipti. Benimki bir OpenVPN sunucusu içeriyor ve beraberinde ek yükler getiriyordu. Bunu kullanmak için yönlendiricide bir port yönlendirmesi yapmam ve internet servis sağlayıcımın sabit bir IP vermemesi nedeniyle dinamik bir DNS hizmetini ev IP’mi gösterecek şekilde ayarlamam gerekiyordu. Ayrıca laptopum, telefonum ve hatta tabletim gibi evime erişmek için kullanabileceğim her cihazda bir VPN istemcisi kurmam gerekiyordu. Her cihaz için ayrı bir profil oluşturup bunları test etmem de gerekiyordu.
Evden uzakta olduğumda bunu kullanmak gerçek bir zorluk yaratıyordu. Bir konteynerin durumunu kontrol etmem gerektiğinde VPN uygulamasını buluyor, bağlanıyor, bekliyor ve ancak ondan sonra bir terminal açıyordum. Çoğu zaman sonrasında bağlantıyı kesmeyi unutuyor ve telefonumun pilinin neden normalden daha hızlı bittiğini merak ediyordum. Bunların hiçbiri tek başına büyük bir sorun değildi, ancak birikerek istemediğim kadar fazla zahmet oluşturuyordu.


Tek bir ESP32 kartı VPN görevini devraldı
Minimum bakım gerektiren tek bir cihaz
Evden uzakta olan ihtiyaçlarım çoğunlukla kontrol etmekle sınırlıydı, bu da başlangıçta çok fazla bant genişliğine ihtiyacım olmadığı anlamına geliyordu. Bu yüzden ESP32-S3’ü ev ağım üzerinde bir Tailscale düğümüne dönüştürdükten sonra yönlendiricinin VPN’ini tamamen kullanmayı bıraktım. Tailscale’in port yönlendirmesine veya yönetilmesi gereken bir dinamik DNS kaydına ihtiyacı yok. Erişime ihtiyaç duyan her cihaz, bir kez aynı özel ağa, yani bir Tailnet’e katılıyor ve bu bağlantı arka planda sessizce aktif kalıyor.

ESP32 çok az güç tüketiyor, yönlendiricimin yanında duruyor ve ağım üzerinde neredeyse fark edilmeden tek bir görevi iyi bir şekilde yerine getiriyor. Yönlendiricideki OpenVPN hizmetini devreden çıkardım ve bu büyük bir zafer gibi hissettirdi. Kritik güvenlik açıkları bildirildiğinde yama yapılması gereken bir hizmet daha azaldı ve internetteki herhangi birinin rastlayabileceği açık portlar da kalmadı.
Evdeki laboratuvarımdaki her şeye tek bir adımla erişim
Önce açılması gereken bir uygulama yok
Uzakta olduğumda ev ağımdaki her şeye erişmenin basitliğini tercih ediyorum. Artık Proxmox mini bilgisayarım veya Raspberry Pi’m üzerinden SSH ile bağlanmadan önce herhangi bir uygulama veya arayüz açmıyorum. Sadece terminal üzerinden bağlanıyorum ve hemen içerideyim, çünkü kullandığım cihaz zaten Tailscale ile kurduğum özel ağın bir parçası. VPN uygulamasını açmak ve sonrasında bağlantıyı kesmeyi hatırlamak gibi ayrı bir adım yok.

Bir ESP32 kartını derin uykudan uyandırmak, ESP32’ye bir istek göndermeyi içeriyor ve o da benim adıma bir wake-on-LAN sinyali gönderiyor. Ekstra yazılıma gerek yok. Telefonum bunu laptopum kadar kolay yapabiliyor ve daha önce mobil VPN istemcisini hücresel veri üzerinde güvenilir bir şekilde çalıştırmak bir zorluktu.

Dezavantajlar ortadan kalkmadı; sadece yer değiştirdi
Bu, ev ağı üzerinde bir VPN kurulumunu çalıştırmanın kesinlikle daha iyi bir yolu değil. Eski yönlendiricim, biraz eski olmasına rağmen, büyük dosya aktarımı veya bir güvenlik kamerası görüntüsünü tatmin edici bir şekilde izlemek için gayet iyi çalışıyordu. ESP32’nin bağlantısı saniyede birkaç megabit hıza ulaşabiliyor, bu da SSH oturumları ve küçük dosya indirmeleri için yeterli. Ancak medya dosyaları gibi daha ağır içeriklerle zorlanıyor.
Elbette, mikrodenetleyici tabanlı Tailscale düğümünün tek bir hata noktası olduğunu biliyorum. Yönlendiricimin VPN’i yedekli güç kaynağına sahip ve uzun süre çalışan bir cihazda bulunuyordu. ESP32 ise güç kaybolduğunda veya çöktüğünde ulaşılamaz hale geliyor ve evime dönene kadar beklemek zorunda kalıyorum. Güvenlik için onu UPS’imle eşleştirmeyi düşündüm, ancak henüz bunu yapmaya fırsat bulamadım.

Dürüst olmak gerekirse, ev laboratuvarımı gerçekten nasıl kullandığım göz önüne alındığında bu takas değerliydi. Açık olmak gerekirse, kesinlikle büyük dosya aktarmıyorum veya 4K videolar izlemiyorum. Bunu sadece kendi barındırdığım uygulamalara ve konteynerlere erişmek, istemci uygulamalarını ortadan kaldırmak, bir makineyi uyandırmak veya yönlendiricime ulaşmak için kullanıyorum. Ev ağıma sık sık erişim için istemci uygulamalarını ve port yönlendirmesini ortadan kaldırmak, ham veri hızından çok daha önemli. Artık bir VPN’e bağlanıp bağlanmadığımdan şüphe etmem gerekiyor.

Eğer ev laboratuvarınızın VPN’i artık değerinden daha fazla bakım gerektiriyormuş gibi hissettiriyorsa, muhtemelen çekmecede duran bir ESP32 bu görevi devralabilir.
Tailscale, özel ağ bağlantıları oluşturmanıza olanak tanıyan bir araçtır, böylece özel bir ağ içindeki kaynaklara uzaktan erişebilirsiniz.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.