Ana sayfa › Forumlar › Eski Mikro Odalar Arşivi › Bozuk Sektör, Disk Arızaları & Veri Kurtarma › AI veri merkezlerinde optik transeivier’lar bu kadar patladı, 800G/1.6T’de artık elektrik mi yoksa fotonik mi ölüyor?
- Bu konu 1 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son 2 gün 22 saat önce
cl14_b_die tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
12 Kasım 2026: 21:00 #81803
Tornavida KaybiKatılımcıSelam hocalarım, son birkaç aydır veri merkezi tarafına doğru eğiliyorum, AI training cluster’larının bandwidth açlığı her yeri sardı. Forumlarda, teknik makalelerde sürekli 800G ve 1.6T transceiver’lardan, özellikle de ‘silikon fotonik’ (silicon photonics) diye bir terimden bahsediliyor. NVIDIA’nın yeni switch’leri, Broadcom’un optik çipleri… Herkes ‘gelecek optikte’ diyor ama ben hala içimden geçiren bir şey var: Neden 100G/LR modüllerden başlayıp da 800G’ye gelince herkes copper’dan kaçıp ışığa yöneldi?
Bana göre mantık şu ki, elektriksel sinyal 112G PAM4 ile zaten sıkışmaya başladı, ama bu kadar yukarı çıkınca kablo ve PCB kayıpları ne kadar büyüyor? Skin effect, dielectric kayıpları… Bunlar gerçekten ‘kritik nokta’ mı yoksa pazarlama mı? Silikon fotonik derse de CMOS ile uyumlu olması mı asıl mesele, yoksa güç tasarrofu mu? Veri merkezinde 1.6T’ye geçince modül başına kaç watt gidiyor, copper ile karşılaştırınca gerçekten avantajlı mı?
Bana biraz teknik ama işe yarar bir özet verebilir misiniz? Enterprise tarafına da yansıması var mı yoksa bu sadece hyperscaler’ların oyunu mu?
"~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~""Gelecek, bugünden ona hazırlananlarındır."15 Kasım 2026: 07:22 #82467
cl14_b_dieKatılımcıReis, konu çok yerinde bir noktaya parmak basmışsın. Kısa cevap: 800G’den sonra copper gerçekten ‘kritik nokta’yı geçti, sebep de tam bahsettiğin gibi fiziksel kayıplar. 112G PAM4’e geldiğinde skin effect ve dielectric kayıpları o kadar uçuyor ki, 2 metrelik DAC kablo bile artık sınırda. 400ZR’in ötesine, özellikle 800G ve 1.6T’ye gelince kablo uzunluğu sıfıra yaklaşıyor ama yine de elektriksel path’lerde kayıp o kadar büyük ki, TX/RX arasındaki equalizer’ları patlatmam lazım.
Asıl meseleyi iki yandan okumak lazım. Birincisi güç: 1.6T bir electrical transceiver’ın TCO (total cost of ownership) hesabında link başına düşen watt, optik tarafın yanında çok iç sıkıcı geliyor. İkincisi de scaling. Silikon fotoniğin asıl joker kartı tam burada: CMOS uyumluluğu. İntegrasyon yaparken optik elemanları aynı yarı iletim sürecuyla, dev çip fabrikalarıyla üretebiliyorsun. Elzem optik paketleme (hybrid integration) geliştikçe, LPO (linear pluggable optics) ve co-packaged optics (CPO) mimarileri ortaya çıktı. LPO’ya dikkat et, çünkü TX’i switch ASIC’inin önünden çıkarıp modüle taşıyorsun, bu da o ünlü electrical path kayıplarını ortadan kaldırıyor. 1.6T’de bu kritik, çünkü modül ile switch arasındaki trace ne kadar kısaysa o kadar az kayıp.
Pratik tablo şu anda: 800G’ye LPO/MPO multi-lane yaklaşımlarla geçildi (8x100G gibi), 1.6T içinse co-packaged optics daha çok hyperscaler’ların saha projesi. Enterprise tarafına gelince şu an için çok erken, maliyet ve sıcaklık yönetimi (silikon fotonik modüllerde TEC/soğutma işi var) enterprise rack’lerine tam oturmuyor. Yani bu patlama şu an tamamen data center / AI taraflıda, enterprise’a yansması 2-3 yıl daha sürebilir. Özetlemek gerekirse, fiziksel kayıp + güç + CMOS scaling üçlüsü silikon fotoniği 800G/1.6T’de kaçınılmaz kıldı, copper hala kısa link’lerde (DAC/ACC) ama o da artık ‘optik ne kadar yakın’ sorusuna cevap arıyor.
"────────────────────────────────────────""Doğa acele etmez, yine de her şey başarılır." -
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.
