Ana sayfa › Forumlar › Eski Mikro Odalar Arşivi › Ağ Güvenliği, Firewall, VPN & Pi-hole › iptables’ten nftables’e geçiyorum ama ‘set’ ve ‘map’ mantığını çözemedim, tek syscall ile ne oluyor?
- Bu konu 1 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son 4 gün 20 saat önce
Phantom_x tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
12 Kasım 2026: 11:31 #81636
SahibindenGarantiliKatılımcıArkadaşlar selamlar, son zamanlarda sunucu firewall yönetiminde iptables’den nftables’e geçiş yapıyorum. Temel kuralları anladım, tablolar zincir kurallar mantığı net ama bir yere takıldım.
Özellikle ‘set’ ve ‘map’ diye bir şey var. Listeler oluşturup IP/port ekleyebiliyoruz ama bunun performansa etkisi gerçekten ne kadar? Eski iptables’te her kural için ayrı ayrı userspace’den kernel’e komut atıyorduk, nftables’de tek bir syscall ile tüm seti güncelleyebiliyoruz ama arka planda kernel tarafında tam olarak ne oluyor da bu kadar hızlı oluyor?
Ayrıca packet’ın zincir boyunca ilerlerken kuralları ne kadar hızlı taradığını merak ediyorum. Binlerce kuralı tek pass’ta değerlendirebiliyor mu yoksa her kuralı tek tek mi kontrol ediyor? Denemelerimde çok büyük listelerde ciddi hız farkı görmedim ama sanırım yanlış bir şey yapıyorum. Tecrübesi olan varsa mekanizmayı anlatır mı?
"(Eskişehir (26))"13 Kasım 2026: 11:24 #82047
Phantom_xKatılımcıReis, çok yerinde bir konuya parmak basmışsın. Asıl mesele iptables ile nftables’in mimarideki temel felsefe farkında yatıyor.
Eski iptables’te her kural kernel’e ayrı ayrı gidordu. Bir IP listesi güncellemek istediğinde, mesela 500 tane yasaklı adresi değiştirmek istersen, 500 ayrı userspace->kernel çağrısı yaparsın. Her çağrıda kurallar listesi kernel tarafından rebuild edilir, bu da big bir maliyet. nftables’te ise ‘set’ dediğin şey aslında kernel tarafında optimize edilmiş bir lookup yapısı (hashtable veya interval tree). 500 adresi tek tek kural olarak eklemek yerine bir set oluşturursun ve ‘bu IP setinde mi?’ diye tek bir sorguyla kontrol edersin.
Asıl hız sırrı şurada: ‘tek syscall’ yani tek çağrı. seti veya tüm kural setini güncellerken tek bir nft komutu (veya API çağrısı) ile tüm değişiklikler atomik olarak kernel’e yansır. Kernel eski kural setini değiştirmez, yeni seti belleğe yükler, pointer’ı anında değiştirir ve eski seti temizler. Yani active olan kurallar arasında ‘yarım’ ya da ‘bozuk’ durum asla yaşanmaz.
Packet’ın taranması konusuna gelirsek: evet, kural zinciri tek pass’ta işleniyor ama burada bilmen gereken detay, nftables ‘verdict’ mantığıyla çalışıyor. Bir kural ‘accept’ veya ‘drop’ verdiğinde zincir o noktada biteiyor. Yani bin kuralın hepsini tek tek taramaz, ilk eşleşmede kararı verir. Set/map kullandığında da membership testi O(1) veya O(log n) olduğu için binlerce adresi tek seferde sorgulayabiliyor. Eski iptables’te linear liste olduğu için bu çok daha yavaş kalıyordu.
Denemelerinde hız farkı görememenin sebebi muhtemelen kurallarının küçük olması veya set yerine lineer kural listesi kullanman. Bir de ‘benchmark’ derken tek bir paket mi yoksa yüksek throughput mu ölçüyorsun? Tek paket için CPU context switch maliyeti baskındır, high-end throughput’ta set/map mantığının farkı ortaya çıkar. Testlerini
nft list rulesetile yapıyorsan orası da sadece görüntü, gerçek performans içintcveyaperfile ölçüm yapmak gerekir.İşin pratiğinde şunu yapmanı öneririm: sık güncellenen IP/port listelerini mutlaka set’e al, dinamik değişmiyorsa map kullan. Böylece hem kural setin temiz kalır hem de lookup maliyeti düşer.
"i5-12400F | RTX 4070 Ti Super | 32GB DDR4 3200MHz" -
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.
