Güvendiğim Araçlar Yeni Sahiplere Satılınca Kendi Chrome Eklentilerimi Yazdım.

Kendi Chrome eklentilerimi oluşturacağımı asla düşünmezdim. Çoğu kişi gibi, ben de büyük çaba gerektirmeden bir sorunu çözen, hazır bir araç bulmayı tercih ettim. Ancak uzun süre güvendiğim birkaç eklenti yeni sahiplere geçti ve kötü amaçlı hale geldiğinde, tarayıcımdaki araçlara ne kadar güvenebileceğimi sorgulamaya başladım. Bir eklentiden diğerine atlamak yerine, farklı bir şey denemeye karar verdim. Claude Code ve birkaç detaylı istemle, ihtiyaçlarıma uygun yedek araçlar kurdum. Sürecek, beklediğimden çok daha kolaydı.

Ekle

XDA

Google‘da

Tercihli Kaynak Olarak Ekle

Google Discover’da Takip Et

Chrome eklentileri sen fark etmeden sessizce sahip değiştirebilir

Eklentinin el değiştirdiği zamanı neredeyse bilmezsin

Chrome eklentileri, küçük bir fikri kullanılabilir bir ürüne dönüştürmenin en kolay yolu often sık sık olur. Geliştiriciler için harika bir başlangıç noktasıdır. Bu sadeliği her zaman sevdim. Bir şeyi iyi yapan bir eklenti bulabilirim, saniyeler içinde kurarım ve günlük iş akışımın bir parçası yaparım. Eğer zamanımdan tasarruf ediyorsa, yıllarca yanında tutmak için iki kere düşünmem.

Ancak bu kolaylıkla ilgili bir konuyu uzun süre göz ardı ettim. Bugün bir eklentiyi kuran kişi, yarından sorumlu olan kişi olmak zorunda değildir.

Eklentiler, diğer dijital ürünler gibi yeni sahiplere satılabilir. Orijinal geliştirici için bir eklentiyi satmak, inşa ettiği bir şeyden para kazanmanın bir yolu olabilir. Alıcı için ise mevcut kullanıcı tabanı olan yerleşik bir eklenti, cazip bir iş fırsatı olabilir.

Sorun şu ki, kullanıcılar bu sahip değişikliklerine dikkat etmeyebilir. Ben kesinlikle etmedim. Güvendiğim araçların, beni onları kurmaya iten niyetlerle aynı niyetle çalışmaya devam edeceğini varsaydım.

Günlük kullandığım birkaç eklenti sessizce satıldı

Faydalı araçlardan güvenlik riskine

Credit: monxresearch-sec/github.com

QuickLens ve ShotBird, iş akışımın düzenli bir parçası haline gelmişti; bu yüzden kimin tarafından sahiplenildikleri ya da güncellemelerinden kimin sorumlu olduğu konusunda pek düşünmedim. Bu durum, her iki uzantının da satın alındıktan sonra sonra kötü amaçlı hale getirildiğini öğrenince değişti. İkisi de başlangıçta aynı geliştirici tarafından oluşturulmuştu, ancak yeni sahiplerine satıldıktan sonra kötü amaçlı hale geldiler.

Chrome uzantıları, sahip oldukları izinlere bağlı olarak hassas tarayıcı verilerine erişebilir. Yeni bir sahip kötü amaçlı bir güncelleme yayınlarsa, bir zamanlar kusursuz çalışan bir uzantı güvenlik riskine dönüşebilir. Kullanıcılar hiçbir şeyin olağan dışı olduğunu fark etmeyebilir, çünkü uzantı tanıdık görünmeye devam eder ve orijinal özelliklerini sunmaya devam eder. QuickLens ve ShotBird’de yaşananları gördükten sonra, kontrol edemediğim alternatiflere güvenmek kendimi rahat hissetmedim. Bu yüzden kendi alternatiflerimi geliştirdim.

Kendi yerime araçlarımın geliştirilmesi

Vibe-coding bu işi son derece kolaylaştırdı.

Daha fazla uzantı arayıp yeni sahiplerinin bunları sorumlu bir şekilde sürdürmesini ummak yerine, kendi yerime araçlarımın geliştirilmesine karar verdim. Tam olarak ihtiyacım olanı yapan, gereksiz özellikler veya izinler içermeyen araçlar istiyordum.

En güzel yanı? Her şeyi sıfırdan yazmak zorunda kalmadım. Her iki uzantıyı da vibe-coding ile geliştirmek için Claude Code’u kullandım; ne istediğimi, her özelliğin nasıl çalışması gerektiğini ve hangi gizlilik ve güvenlik kurallarını izlemesi gerektiğini açıklayan ayrıntılı istemlerle onu yönlendirdim. İşlevselliği betledim, gereksinimleri netleştirdim, sonuçları test ettim ve yol boyunca Claude Code’dan sorunları düzeltmesini istedim.

İlk eklentim LensSnap, web sayfasının, resmin veya video karelerinin herhangi bir bölümünü seçip Google Lens ile aramama olanak tanıyor. Yakaladıklarını alışveriş aramalarına gönderebilir, kopyalayabilir veya PNG dosyaları olarak kaydedebilirim. Son yakalamaların küçük bir geçmişini ve süreci hızlandıracak kısayolları içeriyor.

İkincisi SnapNest, ekran görüntülerine odaklanıyor. Belirli bir bölgeyi, tüm bir web sayfasını veya birebir bir ögeyi yakalayıp onu düzenli bir resme dönüştürebilirim. Ayrıca gradyanlar, arka planlar, açıklamalar, bulanıklaştırma araçları ve farklı dışa aktarma biçimleri içeren bir düzenleyici de sunuyor. Bu da makalelerim veya sosyal medya paylaşımlarım için ekran görüntüsüne ihtiyaç duyduğumda işe yarıyor.

Her iki aracı da geliştirirken gizliliği önceliklendirdim. LensSnap geniş site erişimi istemiyor ve analiz veya uzak kod içermiyor. SnapNest yakalamaları yerelde işliyor ve hiçbir ağ isteği göndermiyor. Her ikisi de, onları çağırdığımda erişimi etkin sekmeye sınırlamayı hedefleyen izinler kullanıyor.

Vibe-coding süreci beklediğimden çok daha kolay hale getirdi. Tüm zamanımı kod yazarak geçirmek yerine, istediğim deneyimi betimlemeye odaklanabildim. Daha da önemlisi, artık kendi ihtiyaçlarıma göre inşa edilmiş, kodunu ve izinlerini kendimden geçirebildiğim iki hafif eklentim var.

Bazen en iyi araç, kendi inşa ettiğin araçtır

Kullanışlı tarayıcı eklentileri yapmaya yönelik geliştiricilerin emeğini hâlâ takdir ediyorum, ancak artık onların uzun vadeli güvenilirliğini kendiliğinden verilen bir şey olarak görmüyorum. Dijital araçlar el değiştirebilir, öncelikler değişebilir ve kullanıcılar çoğu zaman sonuçlarıyla baş başa kalır. Kendi yerime geçen araçlarımı yapmak, tamamen başkalarının kararlarına bağlı kalmadan, ihtiyaç duyduğum özellikleri korumama olanak tanıdı. Her şeyi kendi başına yapmaya zorlanmazsın, ancak bu seçeneğe sahip olduğunu bilmek her şeyi değiştirebilir.