MIT Araştırmacıları Bir Yapay Zeka Ajanını Çorak Bir Adaya Taktı; Sonuç Robot Eğitimini Değiştirebilir.

İnsanlar, çorak adaya mahsur edilen insanların ne yapacağı konusunda uzun süredir meraklılar. Robinson Crusoe‘den Hamleler‘e ve Yellowjackets‘e kadar, vahşetteki dayanıklılık, yaratıcılık ve kaosta anlatılar yüzyıllardır izleyicileri büyüledi.

Ama bu insanlar yerine bir yapay zeka mahsurcusu gelseydi? Hiçbir görev verilmeden, yalnızca var olmak ve dijital bir çorak adada zamanını doldurmak zorunda bırakılan yapay zeka ajanları ne yapardı?

Bu sorulara, MIT’nin Bilgisayar Bilimi ve Yapay Zekâ Laboratuvarı araştırmacıları, bu ayın başlarında yayımladıkları bir çalışma ile cevap aradı. Kendi başlarına bırakıldıklarında çorak adada boş boş durmadılar ya da savrulmadılar. Bunun yerine, son derece insani bir şey yaptılar: Oynamaya başladılar.

ADA ÜZERİNDEKİ YAPAY ZEKA

Araştırmacılar, Claude destekli Eko adlı bir ajanın keşfedebileceği sınırlı bir dijital ada oluşturdular. Ada seyrek bir yapıdaydı; yalnızca büyük bir kaya, birkaç küçük blok ve altın bir halka içeriyordu ve bunların tümü Eko için potansiyel alet ya da oyuncak işlevi görecek şekilde tasarlanmıştı. Birkaç küçük coğrafi özelliğin ötesinde, ortamın geri kalanı her yönden sudan başka bir şey sunmuyordu.

Deneyleme için 13 Eko, adada sırasıyla 30 saat var oldular; araştırmacılar davranışlarını, düşünce süreçlerine erişimleri dahil gözlemlediler. “Mümkün olduğunca az kısıtlama koymak istiyorduk, çünkü bu otonom ajanların, ne yapacakları fazla söylenmediğinde ne tür bir davranış sergilediğini gerçekten görmek istiyorduk,” dedi çalışmanın eş yazarlarından ve MIT’de doktora öğrencisi olan Nathan Cloos, Gizmodo‘ya.

Eklar hızlıca çevrelerini keşfetmeye başladılar; önce dijital bedenlerini (iki bacak üzerinde yürüyen bir ıstakoz olarak stilize edilmiş, açıkça OpenClaw adlı yapay zeka programına gönderme) nasıl hareket ettireceklerini öğrendiler, ardından kendilerini meşgul edecek faaliyetler ve hedefler uydurdular.

Bir Eko, bloklardan bir yığın yaparak adanın en yüksek noktasına tırmandı. Bir başkası etkileşime geçebileceği eşyaların çoğunu suda kaybetti, sonra kayıp aletleri için törensel bir anma düzenledi. Üçüncüsü Stonehenge benzeri bir anıt inşa etti; çöktüğünde buna “Hubris” adını verdi.