Muse Kendi Kendini Tanıtmaya Zorlu mu Olmalı?.

Meta‘nın Muse’u, e-posta gönderme, market siparişi verme ve fatura ödemelerini indirme konusunda müzakere etme gibi görevleri kullanıcıların cihazlarında yürüten, türünün ilk kişiselleştirilmiş bir yapay zekâ ajanı. Aslında o kadar iyi insancıl davranıyor ki, siteler için onu bir bot yerine gerçek bir kullanıcı olarak tanımlamak oldukça zor.

Meta, Muse’un web sitelerini tıpkı kullanıcılar gibi gezindiğini, dolayısıyla bir yapay zekâ ajanı gibi görünmediğini ve halka açık sitelere girerken yapay zekâ asistanlarının kendini tanımlamasını zorunlu kılan bir düzenlemenin şu an için bulunmadığını belirtiyor. Ancak Muse, yasal sorumluluk, izlenebilirlik ve marka güveninin aşınması gibi soruları gündeme getiren kaygan bir yamacın en tepesinde.

İNTERNET BOTLARA ALIŞKINDIR. MUSE TAMAMEN YENİ BİR CANLIYMIŞ

Botlar ve Google gibi geleneksel arama motorları, kullanıcıların istediği bilgileri tarama ve veri toplama olarak bilinen süreçlerle karşılar. Kullanıcının sorgusuyla uyumlu sonuçları ararlar, ilgililik sırasına göre bir liste üretirler ve oturumu burada kapatırlar.

ChatGPT ve Claude gibi yapay zekâ asistanları, siteleri ziyaret ederek bilgi edinme oyunu oynar. İstekli yöneticilerin kimin ya da neyin ziyaret ettiğini belirlemesini ve bir robots.txt dosyası üzerinden erişimi kontrol etmesini sağlamak için kullanıcı ajanı dizilerinde benzersiz tanımlayıcılar kullanırlar.

Ancak Muse farklı. Bir insanmış gibi gezinir, sayfalar arasında ilerler, kaydırır, imleci hareket ettirir ve düğmelere tıklar. Ancak ChatGPT’nin aksine, kullanıcı ajanı dizileri üzerinden kendini bir yapay zekâ ajanı olarak ilan etmez. Doğru teknolojik araçlarla markalar, Muse’u belli bir olasılıkla tespit etmeye yardımcı olabilecek bazı ayırt edilebilir davranış izlerini yakalayabilir.

İlk olarak, Muse’un imleci doğal eğriler hareket etmez. Bu kesinlikle insansı olmayan bir davranış. Ardından duraklamalar gelir. Hem Muse hem de kullanıcılar gezinirken duraklar, ancak Muse “ya hep ya hiç” yaklaşımını benimser. Ya hiç duraklamaz ya da seferinde birkaç dakika duraklar. Kullanıcılar ise bilgiyi okuyup işleyecek kadar, genellikle birkaç saniyelik, bir duraklama yapar.

Bu sinyaller—imleç eğrisi ve duraklama örüntüsü—kesinlikle kesin kanıt sayılmaz. Ve kritik olanı, tüm markalar kullanıcı davranışlarını izlerken bu denli ayrıntılı yaklaşmaz. Yalnızca oldukça gelişmiş davranışsal veri analizini kullananlar, Muse ve diğer ajanları oldukları gibi tanıma şansına sahip olabilir.