Pentium 4 Döneminden Kalma: CPU Güç Kablonuz Hâlâ 4+4 Pini Bölünmüş Olmasının Sebebi.

Ana kartınızın sol üst köşesine giden 8-pin kabloya bakarsanız, büyük ihtimalle birbirine bağlanmış iki 4-pin kablonuzdur. PC’nizi ilk kurduğunuzda onu böyle takmış olabilirsiniz. Neredeyse kimse artık bu ayrımı gerektirmiyor, ancak güç kaynakları yine de bu 4+4 ayrımıyla birlikte geliyor ve bunun nedeni 2000’lerin başlarındaki CPU endüstrisiyle büyük ölçüde ilgili.

Intel’in Pentium 4’ü 2000 yılında piyasaya çıktı ve masaüstü CPU’lar için daha yüksek güç gereksinimlerini getirdi. Bu, ana kart güç teslimatında bir değişikliği zorunlu kıldı ve CPU için ayrı bir güç kablonun tanıtılmasına yol açtı. 4 pinden 4+4 pine, ardından da 8+4 ve hatta 8+8 pine kadar CPU güç kablosu, artan CPU güç bütçeleri için sürekli yer açtı.

Bu standart, yaklaşık üç decade önceki yüksek watt değerine sahip CPU’lar nedeniyle ortaya çıktı, ancak modern güç kaynaklarında ve ana kartlarda varlığını sürdürüyor çünkü onu değiştirmenin bir anlamı yok.

CPU güç kablosu her zaman böyle değildi

Yüzyılın dönüşü bunu zorunlu kıldı

Kaynak: Kaynak: Wikimedia Commons

Pentium 4’ün 2000 yılında çıkmasından önce, ana kartın ihtiyaç duyduğu tüm güç tek bir 20-pin konektör üzerinden sağlanıyordu tabii ki sabit diskler, optik sürücüler ve kasa fanları için ayrı kablolar gerekiyordu, ancak CPU (ve GPU) güç gereksinimi 20-pin konektör tarafından karşılanıyordu. Bu, orijinal ATX standardının çağıydı.

Pentium 4 çiplerinin daha fazla alanına ihtiyaç olduğu açık olduğunda, ATX12V spesifikasyonu CPU’ya +12V için ayrılmış güç sağlamak üzere yeni bir 4-pin konektör ekledi. İnsanların yeni ATX12V güç kaynaklarına ihtiyaç vardı, eski sistemler ise standart ATX modellerini kullanmaya devam etti. Yeni 4-pin, ana konektörün 5V rayındaki CPU gücünün yükünü kaldırdı ve gelecekteki yeniden tasarımlar için yol açtı.

2003’teki ATX12V 2.0 revizyonuyla, ana konektör bugünkü bildiğimiz 24-pin varyantına evrilirken, 4-pin CPU konektörü de çoğu insanın tanıdığı 4+4 pin standardına dönüştü. Bu, artan güç gereksinimlerine sahip çok çekirdekli CPU’ları karşılamak için sunucu ana kartlarından ödünç alındı.

4+4 ayrımı geriye uyumluluğu çözdü

Kritik bir uzlaşı

Üreticilerin basitçe rijit bir 8-pin CPU konektörü yaratmamalarının nedeni eski uyumluluktu. Eski ana kartlar hâlâ düzenli 4-pin konektöre ihtiyaç vardı, yeni sistemler ise hızla 4+4 pin standardını benimsiyordu İki ayrı kablo yapmak yerine, iki ayrı 4-pin kablonu birlikte göndermeye karar verdiler. Bu, eski sistemlerin bir 4-pin kablonu kullanırken diğerini görmezden gelmesine ve yeni CPU’ların birleştirilmiş bir 8-pin kablonu oluşturmak için ikisini birden kullanmasına olanak tanıdı.

Bu EPS12V standardı, sunucu sistemlerinden ödünç alındı ve 2005 civarındaki 2.2 revizyonuyla ATX12V spesifikasyonunun resmi bir parçası oldu. Orta-yüksek watt değerine sahip CPU’lar yeni 4+4 pin standardını kullanmaya devam etti ve kablodaki ayrık tasarım, tüketicilerin uyumluluğu kaybetmeden bunu kademeli olarak benimsemesi için zaman tanıdı. Son yıllarda gördüğümüz gibi, PSU standartları bu temel tasarımı bozmadan evrildi.

Sıradanlığı bozmak hiçbirine yardımcı olmaz

Üreticilerin şeyleri değiştirme konusunda az teşvikleri var

PC donanım dünyasındaki diğer birçok sıradanlık gibi, 4+4 pin ayrımı da sadeliği ve yaygın benimseme sayesinde hayatta kaldı. Düzen binlerce sistemi ani bir geçişle esnek olmayan bir 8-pin standardına zorlayarak statükoyu bozmak hiçbirine yardımcı olmazdı. Bu tasarım, yüksek watt değerine sahip CPU’lar için overclocking alanı sağlamak amacıyla başka bir 4-pin soketin eklenmesi gibi sonraki gelişmeler için temel attı.

En yeni ATX 3.0 standardının bile bu sıradanlığı değiştirmeden koruduğunu göreceksiniz. GPU güç konektörü gibi diğer yönler evrilirken, CPU güç kablosu ayrımı büyük ölçüde değişmeden kaldı. 8-pin CPU ve GPU kablolarının benzer göründüğünü, ancak aynı pin düzenini paylaşmadığını unutmayın. Onları yer değiştirerek kullanmak donanımınıza zarar verebilir.

Modern CPU güç teslimatı oldukça farklı görünüyor

2000’lerle karşılaştırıldığında, modern işlemciler bambaşka bir canavar. Çok daha fazla güç talep ediyorlar ve pek çok algoritma ile kalite kontrol sorunlarına tabi tutuluyorlar. CPU güç konnektörleri de artan güç bütçeleriyle paralel gelişmiş olsa da, konnektörün özündeki mantık aynı kalmış durumda. Hâlâ eski sistemlerin sisteme dahil edilmesini sağlayan bir kablo ayrımı içeriyor; modern bilgisayarlar ise daha yeni kablo standartlarından yararlanabiliyor.