Rüzgar türbini atıkları çelik demiri yerine koyup emisyonları %90 azaltabilir.

Denek rüzgâr türbini kanatlarının ömrü birkaç on yıla yayılsa da, işlevlerini tamamladıklarında zor bir atık sorunu oluşturuyorlar. Fiberglas yapısından dolayı geri dönüşümü pahalı olan bu parçalar, türbinin geri kalanının büyük bölümünün geri dönüştürülebilir olması rağmen çöplüklere gidebiliyor.

[kaynak] sitesinde aktarılan bilgilere göre, beton ve çimento üretimi bu atıkları tekrar işe yaratabilecek bir yol sunuyor. Geri dönüşüm şirketleri türbin kanatlarının yaklaşık %85’ini geri dönüştürme yöntemleri geliştırdı; böylece elde edilen malzemeler çimento bileşenlerini değiştirebilir, fırın yakıtı sağlayabilir veya betonu güçlendirebilir. Mevcut rüzgâr çiftlikleri yaşlandıkça bu yaklaşımlar kanat atığının çözümüne katkıda bulunurken, diğer bir karbon yoğun sanayinin emisyonlarını da azaltabilir.

Türbin kanatları neden geri dönüştürmek zor

Bir rüzgâr türbini genellikle yaklaşık 20-30 yıllık bir hizmet ömrüne sahip. Ancak kanatlar bu sürenin tamamında çalışmak zorunda değil. Hasar daha erken bir değişimi zorunlu kılabilirken, teknolojik ilerlemeler işletmecileri eski ekipmanları yeni tasarımlarla değiştirmeye teşvik edebilir.

Eski bir türbinin büyük bölümü geri dönüştürülebilir; eski ekipmanlar aynı zamanda geri kazanılabilir metaller de sağlıyor. Kanatlar ise fiberglas yapıları işlemeyi zor ve pahalı kıldığı için farklı bir meyokan sunuyor.

Bu maliyet, atık kanatların çöplüklere gitmesini açıklamaya yardımcı oluyor. Temiz enerji üretme yetenekleri, nihai atıklamalarını kolaylaştırmıyor.

Kanatlar nasıl çimento bileşeni ve beton takviyesine dönüşüyor

Türbin kanatlarından geri dönüştürülen faydalı malzemelerden biri silisa. Çimoto üretiminde kullanılan kum ve kilin yerine geçebilir, bu ham maddelere olan ihtiyacı azaltır.

Kanat geri dönüşümü aynı zamanda beton için lifler de sağlayabilir. 2024 yılında yayımlanan bir çalışma, rüzgâr türbini kanatlarından geri dönüştürülen liflerin malzemeyi güçlendirebileceğini belirtti, böylece atık parçalar çimento bileşeni sağlama görevinin ötesinde bir rol alıyor.

Başka bir yaklaşım, kesilmiş kanat bölümlerini çelik takviyesine alternatif olarak kullanıyor. Betona yerleştirilen çelik çubuklar olan demir (rebar), dayanıklılığı artırır. Onun yerine kanat parçaları kullanmak, aksi takdirde atılması zor olacak bir malzemenin yeniden kullanılmasına ayrı bir yol sunuyor.

Bu uygulamalar inşaatın farklı bölümlerine hitap ediyor. Elde edilen silisa çimoto üretimine katkı sağlarken, lifler ve kanat bölümleri betonda takviye olarak kullanılıyor.

Emisyon tasarrufu nereden geliyor

Beton dünyanın en yaygın kullanılan malzemesi ve küresel karbondioksit emisyonlarının yaklaşık %7’sinden sorumlu. İzleniminin büyük bölümü, kireçtaşını fırında ısıtan çimoto üretiminden geliyor.

Bu süreç iki kaynaktan karbondioksit salıyor: Fırını ısıtmak için yakılan yakıt ve kendisi kireştaşı.

Atık türbin kanatlarının bir kısmı, fırın yakıtı olarak kömürün yerine geçebilir. Kaynak, bu yaklaşım aracılığıyla beton üretimi emisyonlarında yaklaşık %27’lik bir azalma olduğunu bildiriyor.

Demirin yerine parça kullanmak, takviye aşamasıyla ilişkili emisyonları yaklaşık %90 azaltabilir. Bu oran o aşamaya ait olup, tüm beton üretim sürecine değil.