Hititler
Hititler veya Etiler, Batı Asya’da Tunç Çağı’nın ilk büyük medeniyetlerinden birini kuran Anadolulu, Hint-Avrupalı bir halktır. MÖ 3. milenyumun başlarında Karadeniz’in ötesinden gelerek günümüz Türkiye topraklarına yerleştikleri tahmin edilmektedir.
Hititler, Kuzey-Orta Anadolu’da bir dizi siyasal oluşum meydana getirmişlerdir. Bu yapılar arasında MÖ 1750’den önce var olan Kuşşara Krallığı, yaklaşık MÖ 1750–1650 yılları arasına tarihlenen Kaneş ya da Neşa Krallığı ve MÖ 1650 dolaylarında başkenti Hattuşa olan bir imparatorluk yer almaktadır. Modern dönemde Hitit İmparatorluğu olarak bilinen bu yapı, MÖ 14. yüzyılın ortalarında I. Şuppiluliuma döneminde en parlak dönemine ulaşmış; Anadolu’nun çoğunu, Levant’ın kuzeyini ve Yukarı Mezopotamya’nın bir kısmını kapsayarak rakip Hurri-Mitanni ve Asur imparatorluklarıyla komşu olmuştur.
Hititlerin Anadolu’daki egemenlikleri Eski Krallık Dönemi (MÖ 1660-1460) ve Büyük Krallık Dönemi (MÖ 1460-1190) olarak iki kısımda incelenebilir. I. Şuppiluliuma yönetimi altında Hititlerin etkisi o denli artmıştır ki, genç yaşta ölen Mısır firavunu Tutankhamun’un dul eşi Ankhesenpaam, Şuppiluliuma’nın oğullarından biri ile evlenmek istemiştir.
Halk, Hint-Avrupa dillerinin bilinen ilk örnekleri olan ve Anadolu dilleri sınıfına ait Hititçe ve Luvice dillerini konuşmuştur. Bu dillerin yanı sıra tabletlerinde Sümerce ve Akadca yazılar da mevcuttur. Hititler; çivi yazısı ve hiyeroglif yazı sistemlerini kullanmış, “anal” adı verilen günlükler tutmuş ve çok-tanrılı bir dine inanmışlardır.
Tunç Çağı boyunca demir işçiliğini tekellerinde tuttukları düşünülen Hititlerin, demir eritme yöntemini keşfettiği görüşü 21. yüzyılla birlikte tartışılmaya başlanmıştır. Geç Tunç Çağı çöküşü ve ardından gelen Demir Çağı’nda, dem
Konuyla İlgili Görseller
Görsel Kaynağı: Wikimedia Commons