Utançsızlık” Kuralını Uygulamaya Çalışmak: Beklenenden Daha Zor Bir Süreç

Üretken olmayan bir güne sahip olduğumda, zihnimde en can sıkıcı ve işe yaramaz sesler yankılanır. Genellikle, daha erken kalkmam veya sabah rutinim kısaltmam gerektiği yönündeki alaycı yorumlardır bunlar. Ardından, günün geri kalanında “işleri yoluna koymam” gerektiği ve her şeyi tamamlamak için takvimime sıkı sıkıya uymam gerektiği söylenir, çünkü çok gerideyim ve tek çözüm bu.

Bu seslerin ne kadar saçma olduğunu biliyorum ve bunun yardımcı olmadığı da açık. Ancak, çalışma hayatımın büyük bir bölümünde, kötü bir iş günü her zaman utanç dolu yorumların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu durumun üstesinden gelmek için ne yapmam gerektiğini bilsem de, bu enerjiyi harcamak zorunda kalmak beni üzüyor. Bu enerjiyi, işlerimi tamamlamak için kullanmayı tercih ederim!

Geçen ay, “sakin girişimcilik” kavramını takip eden kadınlarla yaptığım bir röportaj üzerine bir makale yazdım. Sakin Girişimcilik Bu kadınlardan biri için, bu, iş hayatının yaşam tarzına değil, yaşam tarzının iş hayatına yön vermesini sağlayacak kurallar ve sınırlar belirlemek anlamına geliyordu. İlk kural ise “utancı ortadan kaldırmak”tı. Bu, kişinin yapması veya yapmaması gerekenler konusunda utanç dolu yorumların etkisine girmemesini sağlamaktı.

Bu, karşılaştığım sorunlara çözüm bulmak için son derece basit bir yöntem gibi görünse de, bunu denemeye kararlıydım.

İlk hafta bu kuralı uygulamaya çalıştığımda, farklı derecelerde başarı elde ettim. Yeterli uyku, hareket, beslenme ve sosyal etkileşim sağladığım zamanlarda, bu kuralı uygulamak çok zor değildi. Elbette, hayatın tüm bu unsurları mevcut olduğunda, genellikle daha üretken oluyordum Üretkenlik, bu nedenle utanmam için pek bir neden yoktu.

Hayatın beklenmedik sorunlarıyla karşılaştığımda işler çok daha karmaşık hale geldi. Belki de yeterince uyuyamadım, hastalandım, bir randevu beklenenden uzun sürdü veya toplu taşıma gecikti ve bu da programımdan yaklaşık bir saat geri kalmama neden oldu. Mantıklı zihnimin, tam olarak bu durumlarda Öz Şefkat göstermem gerektiğini bilsem de, o an aklıma “bahaneler üretme” söyleyen sesler geliyordu.

Her zaman şaşırdığım bir şey var: Bu durum, sağlık ve ilişkiler gibi hayatın diğer alanlarında neden bu kadar önemli bir sorun değil? Geçmişte böyleydi, ancak öz şefkatin utançtan daha ağır basmasını sağlayacak şekilde çok çalıştım.