Veri merkezlerinin yıl boyu ürettiği ısıyı yer altına depolayıp kışın ısınmaya döndürmek: Epic Systems’in Wisconsin örneği.

Yazın bir bodrum katının neden serin kaldığı, toprağın havanın tersine yavaş ısınıp soğumasına dayanır. Yüzlerce feet aşağıda ise sıcaklık yıl boyu yerel yıllık ortalamaya yakın sabit kalır.

Wisconsin’de Verona şehrinde faaliyet gösteren sağlık yazılımı şirketi Epic Systems, bu gerçeği iki dekardır altyapıya dönüştürüyor. Yaklaşık 6.100 kuyu kazıp 90 ile 240 metre derinliğe inen şirket, bugün kendi kampüsündeki yaklaşık 40 binayı ısıtıp soğutuyor.

Epic Systems’in bu sistemindeki farkı yaratan şey, ısının kışın yerden çekilmesi değil. ordinary ground-source heat pumps’lerin ülkedeki evlerde yıllardır yaptığı iş budur. Asıl olağan dışı olan, Epic’in ısını yazın yere koyup aylar sonra geri almasıdır.

Bu zamanlamanın önemi, fikri genellikle öldüren şeyin tam da zamanlama olmasıyla ilgili. Sunucular yılın her saatinde ısı üretir ve ABD‘nin çoğunda binaları ısıtma ihtiyacı yılda ancak yaklaşık dört ay sürer.

Konuma göre doğrudan borulama Şubat ayında güzel çalışır ama Temmuz’da hiçbir şeyi çözmez. Eksik parça depolamadır.

Son zamanlarda veri merkezlerini jeotermal enerjiyle birlikte haberlerde sık gördük. Google Nevada’da 115 MW jeotelmektrik gücü satın alırken Meta, Yeni Meksika’daki bir jeotermal santralden 150 MW için sözleşme imzaladı.

Bu projeler, elektrik üretmek için yerin zaten sahip olduğu sıyı derine ve yeterince sıcak olacak şekilde kazıyor. Yer altına ısı depolamak ise tam tersi görüntü. Aynı kuyu kazımı, aynı kaya ama ısını binadan alıp yerin görevinin onu sağlamak yerine korumak olması.

Isı şaşırtıcı şekillerde davranabilir. Bir sürücü yolundaki ince kar tabanı öğleden önce kaybolurken, kepçenin parkın köşesine ittiği kar yığını Nisan ayında hâlâ orada olabilir. Aynı kar, aynı hava; fark şekildedir.