Wall Street’in Yatırım Bankerları Neden Bu Ucuz ve Sıra Dışı Masalıkları Sever?.

Yatırım bankacılığının koridorlarında dolaşan Alex R., yöneticilerin de stajyer analistlerin de masalarını dolduran küçük süs eşyalarını fark ediyordu; sanki her çalışma alanı kendi ufka ait, figürinlerden oluşan bir şehir manzarası büyütüyormuş gibi.

Bazıları sadeydi: Bir kafenin porselenine boyutunda, üzerinde bankanın ve kurumun logosunun kazındığı cam prizmalar. Ancak bazıları çok daha gösterişliydi. Bazıları 3D yazıcıyla üretilmiş elemanlarla, havada asılı görünen bölümlerle ve özel aydınlatmayla süslenmişti. Ödüllerin siluetleri bazen Bitcoin logosunu, bir oyun konsolunu ya da Japon tapınağını andırıyordu.

Şimdi New York’ta tam zamanlı bir yatırım bankerı olan Alex, bu tuhaf nesnelerin ne olduğunu merak ediyordu. Kendini başkaları kadar bilgili göstermek istemediği için konuyu ekibinden bir analistle konuşarak açtı. “Onlara ‘Bu şeyler nedir?’ diye sordum,” diyor. (Alex’in soyadı ile haberde adı geçen diğer bankerların soyadları, meslekî yaptırımlardan korkulması nedeniyle gizlendi.)

Halk arasındaki imajı yoğun çalışma ve rekabetle özdeşleştirilen bu sektörde, milyon dolarlık anlaşmaları yürüten yetişkin erkeklerin küçük masaüstü süs eşyalarına düşkün olması tuhaf görünebilir. Özellikle Casa Cipriani’deki biftek akşamları, Dom Perignon şişeleri ve bazen Rolex gibi daha gösterişli ayrıcalıkların normal ödüller sayıldığı bir sektörde bu durum daha da dikkat çekiyor.

Ancak birçok kişi için en çok arzulanan şey, parça başına 100 dolarlık “anlaşma figürü” (deal toy). Çeşitli biçim ve boyutlarda üretilen bu figürler, bir işlemin tamamlanmasının bir tür katılım ödülü niteliği taşıyor; anlaşmaya katılanlar ve bankanın müşterileri için bir anı.

Finans dünyasının dışında kalanlara yabancı gelen bu kavram, sektör içinde genç analistler için başarıyı gösteren en üst düzey işaretlerden biri haline geliyor. Bu kadar popüler ki, yirmili yaşlarının ortasında iki yatırım bankerı, anlaşma figürleri hakkında bir konuşma duyduklarında sevinçleniyor; ancak “sıradan insanların” bu geleneği nasıl öğrendiğini ya da neden bildiğini merak ederek kafaları karışıyordu. Biri “Bunu ilk olarak nereden duydun?” diye sorarken, diğeri “İnsanların bunların var olduğunu bilmediğini unutuyorum,” dedi.

Anlaşma figürleri ortayamadan önce bankerlar çalışmalarını anmak için gazeteden kesilmiş haber parçalarını kullanıyordu.