Tüm kodlama projelerim, ev laboratuvarı belgelerim ve akademik notlarım arasında, profesyonel çalışmalarım ve rastgele deneylerim için hayati önem taşıyan yüzlerce gigabayt dosyam var. Ancak MacBook, mini-PC ve tam boyutlu bir PC arasında sık sık geçiş yaptığım için bu dosyaları makinelerim arasında senkronize tutacak bir yönteme ihtiyacım var.
Dropbox, yıllar önce para ödediğim dosya senkronizasyon aracıydı. Fakat kendi sunucunuzda çalışan açık kaynaklı araçların avantajlarını fark ettikten sonra, bu bulut uygulamasını terk etmenin zamanının geldiğine karar verdim. Neyse ki Syncthing, Dropbox için mükemmel bir alternatif oldu ve yıllar boyunca proje senkronizasyon görevlerinde son derece başarılı bir şekilde çalıştı.
Dropbox’ın abonelikleri uzun vadede oldukça maliyetli olabilir
Bir de bulut tabanlı dosya senkronizasyonunun gizlilik sorunları var
İlk bakışta Dropbox’ın premium planları o kadar da pahalı görünmeyebilir. Bireysel dosya senkronizasyon işlemlerim sadece birkaç gigabayt veri içerse bile, tüm projelerim için 50 gigabayttan fazla alana ihtiyacım var. Teorik olarak 9,99 dolarlık Plus planı, 30 günlük silme geçmişi bazı dosyalar için yetersiz olsa da senkronizasyon ihtiyaçlarımı karşılamaya yeterli.


Ne yazık ki, birkaç yıl içinde maliyet oldukça artıyor. Özellikle de sadece üç cihaz arasında yerel dosya paylaşımına ihtiyacım varken. Buna ek olarak seyahat, alışveriş ve tıbbi ihtiyaçlar için zaten zorunlu abonelikler ödemem gerekiyor. Bu yüzden merkezi bir dosya paylaşım sunucusuna her yıl yüz dolardan fazla harcamak istememem anlaşılıyor.

LAN senkronizasyonu açık olsa ve tüm cihazlarım yerel ağda kalsa bile, Dropbox’ın dosyaları senkronize etmesi için sürekli internet bağlantısına ihtiyacım olurdu. Üstelik başarısız ağ deneyimlerimden sonra, üretkenlik görevlerim için yalnızca çevrimiçi platformlara karşı biraz temkinli oldum. Ayrıca verileri bir bulut sunucusunda saklamanın, özellikle gizli projeler ve ambargolu donanımları yeniden canlandırırken belgelediğim test sonuçları için gizlilik sorunları da var.
Dropbox kurulumumdaki tüm bu sorunlar yüzünden Syncthing’e geçmeye karar verdim ve bu, dosya senkronizasyon sorunlarımı anında çözdü.

Syncthing, tek kuruş almadan doğrudan P2P dosya senkronizasyonu sağlıyor
Üstelik her şey kendi donanımım üzerinde kalıyor
Dropbox’ın merkezi yapısının aksine Syncthing, herhangi bir PC’yi tamamen yerel (ve daha da önemlisi ücretsiz) bir dosya senkronizasyon ağındaki bağımsız bir düğüm haline getiren yerel bir uygulama. Bu sayede dosya senkronizasyon görevlerimi koordine etmek için merkezi bir sunucuya veya internet bağlantısına bile ihtiyacım yok. Bunun yerine MacBook, mini-PC ve oyun bilgisayarım arasında üç yönlü bir senkronizasyon zinciri kurabiliyorum. Syncthing ayrıca Dropbox’ın ücretsiz sürümünde karşılaştığım dosya aktarım ve depolama sınırlarından da arınmış durumda.

Ancak Syncthing’i gerçekten çeken şey, dosya senkronizasyon işlemlerimin her yönünü ince ayar yapmamı sağlayan çok sayıda gelişmiş özelliğiydi. Örneğin dosya sürümleme özelliği, silinen veya üzerine yazılan dosyalarımın bir kopyasını saklıyor. Bu, yanlışlıkla yanlış proje dosyasını düzenlediğimde ve Syncthing’in bunu diğer sistemlerime yaydığında çok işe yarıyor. maxAge parametresi 90 gün olarak ayarlanmış kademeli bir dosya sürümleme kurulumu, proje dosyalarım için iyi bir denge sağlıyor: düzenlemelerimin ayrıntılı bir geçmişini korurken, farklı dosya sürümlerinin sistemlerimi doldurmasını önlüyor.
Sonra yönlü dosya senkronizasyon modları var; bu yüzden ek bir Syncthing düğümü ekledim. Sistemlerimdeki üç cihaz “Gönder ve Al” modunda ayarlanmış durumda, bu oldukça açık. Ancak Syncthing ile donatılmış Proxmox LXC’yi sadece “Al” modunda bıraktım. Böylece üçlü düğüm akışımdan gelen tüm değişiklikleri kabul ediyor ama kendi değişikliklerini yaymıyor; bu da onu Syncthing akışım için geçici bir depolama sunucusu haline getiriyor.

Tailscale, ev laboratuvarımdan uzakta olduğumda bile laptopumun dosyaları senkronize etmesini sağlıyor
Ve 3-2-1 yedekleme akışım, Syncthing verilerimi uzak bir sunucuya kaydediyor
Şu ana kadar Syncthing kurulumum, goblin tarzı deneme laboratuvarımda kaldığım sürece iyi çalışıyor. Ancak MacBook’umla ağımın menzilinden çıktığımda yerel sistemlerime erişimim kesiliyor. İşte burada Tailscale devreye giriyor; tailnet’ime eklediğim tüm cihazları – Syncthing’in çalıştığı sistemler ve Proxmox LXC dahil – erişilebilir kılıyor.

Elbette Syncthing tek başına birçok kişinin Dropbox’tan beklediği bulut yedekleme işlevini sağlayamaz. Ancak Syncthing LXC’m, anlık görüntülerini bir Proxmox Yedekleme Sunucusu örneğine kaydediyor. Bu sunucu da ev laboratuvarımdan yüzlerce mil uzaktaki akrabamın evinde bulunan uzak bir PBS iş istasyonuna bağlı. PBS düğümünü eski bir N100 NAS ve birkaç yedek HDD’den kendim kurduğum için, proje dosyalarım için aynı depolama kapasitesini Dropbox abonelikleriyle elde etmek için ödemem gereken yüzlerce dolardan çok daha ucuz.
Syncthing’i kullandıktan sonra bir daha Dropbox’a dönmeyeceğim
Syncthing’i birkaç yıldır kullanıyorum ve P2P yapısı, çok yönlü bağlantıları ve kapsamlı dosya sürümleme modları sayesinde tüm dosya senkronizasyon ihtiyaçlarımı karşıladı. Diğer ev laboratuvarı hizmetlerimle uyumlu çalışması ise pastanın üzerindeki çilek oldu.
Bu Gelişmeyi Toplulukta Değerlendirin
Haber hakkındaki düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi ve teknik sorularınızı topluluk üyeleriyle anlık olarak tartışın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




Söz sizde.
Deneyiminizi, sorularınızı ve katkılarınızı paylaşın. E-posta adresiniz yayımlanmaz.