Claude Code, Codex ve Antigravity’ye Aynı Chrome Eklentisini Yaptırdım: Teki Kalıcı Bulundu.

Yapay zekâ kodlama araçları yazılım geliştirmeyi kolaylaştırdı, ancak doğru olanı seçmek her zaman kolay olmuyor. Özellik listelerine veya kodlama performans ölçümlerine güvenmek yerine bu üç popüler aracı pratik bir testle karşılaştırmak istedim. Bu nedenle Claude Code, Codex ve Google Antigravity’ye aynı görevi verip ne teslim ettiklerini karşılaştırdım. Sonuçlar belirgin şekilde farklıydı ve bir araç açıkça öne çıktı.

Adil karşılaştırma için aynı istem

Bir istem, üç yapay zekâ kodlama aracı ve gerçek dünya testi

Adil bir karşılaştırma için üç araca da aynı görev verildi: SnapNest adında, tamamen çevrim dışı çalışan bir ekran görüntüsü yakalama ve güzelleştirme aracı olan bir Chrome uzantısı oluşturmak. Amaç, birkaç düğümle sınırlı temel bir araçtan ziyade pratik bir uzantıydı. İstemde birden fazla yakalama seçeneği, yerleşik düzenleyici, özelleştirilebilir arka planlar, açıklamalar, farklı dışa aktarma biçimleri ve klavye kısayolları yer alıyordu. Gizlilik de önemli bir gereksinimdi: asgari izinler, harici betik yok ve sıfır ağ isteği.

Ayrıca geliştirme sırasını belirttim, her aşamadan sonra gerekli hata düzeltmelerini istedim ve düzgün dokümantasyon talep ettim. Üçü de aynı yönergeleri ve teslimatları aldı; bu da bana her aracın bu kısa tanımdan ne kadar iyi, çalışır bir Chrome uzantısına dönüştürebileceğini değerlendirmek için tutarlı bir temel sağladı.

Codex

Özellikler çalıştı, ancak deneyim yetersiz kaldı

Codex, istemde geçen temel özelliklerin çoğunu oluşturdu. Bunu Codex içinde geliştirmek için Luna 6 modelini kullandım. Uzantı işlevseldi, ancak deneyim tam olarak beklentiyi karşılamadı. En büyük sorun arayüzündeydi. Yazı tipleri çok küçüktü ve renk paleti pek çekici değildi; bu da düzenleyiciyi çalışmayı zorlaştırıyordu.

Düzenleme kontrolleri de başka bir eksiklikti. Neredeyse her şey bir yan panelde yer alıyordu, bu da belirli ayarları hızlıca bulmayı zorlaştırıyordu. Farklı ayarlar arasında geçiş yapmak gereksiz derecede kafa karıştırıcıydı.

Not araçları da bazı kullanım kolaylığı sorunları taşıyordu. Örneğin, istendiği gibi numaralı adımlar ekleme seçeneği mevcuttu, ancak numaralar çok küçük görünüyordu ve ekran görüntüsünde net şekilde görünmüyordu. Boyutlarını artırabilecek bir ayar da yoktu, bu da özelliğin pratikte daha az kullanışlı olmasına neden oldu. Codex, temel özellikleri makul şekilde hayata geçirdi, ancak rahatsız edici yerleşimi ve küçük kullanım kolaylığı sorunları, bitmiş uzantının kullanımı daha az keyifli hale getirdi.

Google Antigravity

Antigravity, düzenlemeye başlamaya kadar umut verici görünüyordu

Gemini 3.8 Flash modeliyle desteklenen Google Antigravity, yerleşim ve düzen açısından bana daha iyi bir deneyim sundu. Düzenleyici daha kolay gezilebiliyordu ve farklı kontroller daha derli toplu yerleştirilmişti. Temel seçenekleri aramak için fazla zaman harcamama gerek kalmadı, bu da düzenleme sürecini daha akıcı hale getirdi.

Aynı zamanda dışa aktarma işlevinden de hoşlandım. PDF, WebP, PNG ve JPG dahil olmak üzere birden fazla formatı desteklediği için farklı amaçlarla ekran görüntülerini kaydetmek pratik hale geldi. Ancak not alma deneyimi hayal kırıklığı yarattı. Doğrudan resmin üzerine metin yazmak yerine, not ekleme eski usül JavaScript iletişim kutularını açıyordu. Hatta filigran eklemek için bile temel bir metin kutusu üzerinden metin girmen gerekiyordu. Özellikler çalışıyordu, ancak yaklaşım outdated ve kullanıcı dostu değildi.

Arka plan efektinin de iyileştirilmesi gerekiyordu; ortaya çıkan arka plan istediğim kadar profesyonel görünmüyordu. Daha iyi organize edilmiş olması ve kullanışlı aktarma özelliğine sahip olsa da, güncel olmayan not alma iş akışı ve sınırlı düzenleme kontrolleri Antigravity’in daha cilalı bir deneyim sunmasını engelledi.

Claude Code

Üçünün en cilalı eklentisi

Claude Code’da Claude Opus 5.5’ı kullandım ve üçünden en iyi deneyimi o sundu. İsteğimde belirtilen özelliklerin neredeyse tamamı kusursuz çalıştı ve editörün yerleşimi iyi düşünülmüştü. Kontroller kolayca bulunabiliyordu ve farklı düzenleme ayarları arasında geçiş yapmak doğal hissettirdi.

Sıralı not alma özelliği iyi uygulanmıştı. Daha iyi boyutlandırma seçenekleri, numaraları ekran görüntülerinde belirgin şekilde görünür kıldı ve Codex’te karşılaştığım bir kullanım sorununu giderdi. Başka bir kullanışlı katkı da 10’a kadar farklı stil kaydetmemi sağlayan hazır sistemdi. Bu sayede tercih ettiğim tasarımları her ekran görüntüsünde aynı ayarları değiştirmeden kolayca yeniden kullanabildim. Bulanıklık etkisi de belirgin derecede iyiydi. Ekran görüntüsünün belirli bir alanını seçip bulanıklık uygulamak, diğer iki eklentinin ürettiğinden çok daha temiz bir sonuç verdi.

Bir de küçük bir rahatsızlık vardı: aktarma. PDF aktarımı, PNG, JPG ve WebP’nin yer aldığı açılır menünün yanında değil, ayrı bir yerde konumlandırmıştı. Tüm biçimlerin bir araya getirilmesi daha mantıklı olurdu, ancak bu büyük bir eksiklik sayılmazdı. Sonuç olarak Claude Code; işlevselliği, yerleşimi ve kullanımı doğru oturtarak bu karşılaştırmada açık ara kazanan oldu.

Ek süre her şeyi değiştirdi

Geliştirme hızı, bu karşılaştırmada belirleyici bir fark yaratmadı. Antigravity en hızlı şekilde işi tamamlarken, Claude Code en uzun süreyi aldı; ancak bu fark pek de önemli sayılmadı. Asıl önemli olan, ortaya çıkan uzantının kalitesiydi. Codex ve Antigravity birkaç konuda doğru hareket etti, ancak Claude Code en kapsamlı ve en rahat kullanılabilir sonucu sundu. Bir sonraki projem için birini seçmem gerekseydi, ilk tercihim Claude Code olurdu.